New York, dag één

Vermoeiend was het wel, gisteren: om half vijf uit ons bedje, tegen zes uur bij schoonbroer in Brussegem (onze auto staat daar veilig, en onze oudste zoon zal daar ook veilig blijven de rest van de week) en tegen half zeven in de luchthaven.

Ze hadden ons aangeraden drie uur op voorhand te zijn, en dat was niet zo’n grote luxe: we hebben zelf amper een kwartiertje moeten wachten, maar na ons ontstond er een grote rij aan de incheck. Ook bleek alleen mijn stoel gereserveerd, en niet die van Bart. Gelukkig konden ze ons wel nog naast elkaar zetten.

Daarna een koffietje, een croissantje, beetje netten, tegen half negen door de controle, en dan nog even wachten op het vliegveld zelf. De vlucht zelf duurde acht uur en was apesaai: ik heb behoorlijk wat geslapen, een film gezien, drie afleveringen van House gevolgd, en gesuft. Dankzij de Touristil was ik bij de landing alleen maar verschrikkelijk ongemakkelijk, maar heb ik niet moeten kotsen. Al een hele verbetering buiten vroeger. Ook de bagage was netjes op tijd en snel, en op amper vijf minuten waren we door de controle in de States, compleet met vingerafdrukken en foto.

Buiten werd de hitte op ons gesmeten: 30°, probleemloos. Even narekenen leerde dat een bus voor twee, en de aansluitende metro ons bijna evenveel zou kosten als een luchtgekoelde, oh zo makkelijke taxi, dus hebben we ons laten voeren naar het hotel. Heerlijk!

Dat hotel is trouwens de moeite: een schitterende lobby, een prachtige binnentuin (alleen voor hipsters, je mag er bv geen laptop opentrekken) en een heerlijk dakterras op het 15de. Het hotel telt 800 kamers, piepklein maar heel verzorgd: donker hout rondomrond, met alles verder in het wit. Het bed laat een halve meter over aan elke kant, en dan is er nog een douche, een toilet en een lavabo, alles op 2.5 x 1.2 meter. Helaas ligt onze kamer op het negende, boven de binnentuin, en is er nogal wat lawaai van de bar beneden en de alomtegenwoordige airco’s.

Gisteren zijn we, na het inchecken en opfrissen in het hotel, nog wat gaan rondlopen: de obligate Starbucks binnen, en dan even verder gewandeld in Central Park, en tot op Times Square. ‘s Avonds hebben we dan afgesproken met Pieter (Pietel) om samen heerlijke sushi te gaan eten, en daarna nog een cocktail te drinken bij ons op het dakterras. De uniformpjes van de diensters hier zijn trouwens de moeite: een zwarte bikini met een openvallende zwarte kimono beneden, op het dakterras de witte versie. Wel wat seksistisch natuurlijk, aangezien je dan wel jong en mooi MOET zijn. Het hele hotel is trouwens ingericht door Philippe Starck, wat wel een en ander verduidelijkt natuurlijk.

De ganse stad is er overigens één van extremen: de mensen zijn ofwel oversized, ofwel bruin en afgetraind. Een maat 42 kom je hier nauwelijks tegen. Anderzijds voel ik me dan wel op mijn gemak natuurlijk :-p

Direct hebben we afgesproken met Robby, een goeie vriendin van me die uit Washington komt, maar wel lang hier in NY heeft gewoond. Ik kan al niet wachten om ze te zien.

Enfin, NY out for the moment, een nieuwe update later.

Klustijd

Wie me een beetje kent, weet dat de zomervakantie voor mij klustijd is. Door het jaar heb ik zelden tijd om echt te klussen, zodat dat allemaal een beetje op een hoop komt, en ik dus een gigantische to-dolijst heb tegen dat het juli wordt.

Eigenlijk doe ik dat best graag. Gewoon omdat het dingen zijn die nodig zijn, en je vooral ook het resultaat ziet. En ook wel een beetje omdat ik er best trots op ben dat ik het allemaal een beetje kan. Ik geef toe, het is verre van vakwerk, maar bon, het is toch gedaan en het doet waar het moet voor dienen. Meer moet dat niet zijn. Ik ben per slot van rekening maar een leekracht en geen professional.

Vorige week heb ik me onledig gehouden met al het hout uit het bestaande houtkot te sleuren, een mooie houtstapel tegen de muur te stapelen, en daar dan een afdakje voor te maken zodat dat hout niet doornat wordt. Mijn rug vond het niet zo fijn, maar het resultaat is er wel. Nu kan mijn motor in het houthok staan (alleen moet ik er nog een deur voor maken).

p7110009.JPG Aangezien ik nu al wat meer ruimte heb in de garage, en ik mijn werktafel al heb binnengezet, vond ik dat ik maar wat verder moest doen. Vorige week zijn ze een nieuwe chauffageketel komen installeren, nu heb ik er dus twee grote legplanken naast gemaakt, breed, zodat ze voor bv. kinderfietsjes in de winter kunnen dienen.

p7140015.JPG

Hier vult ne mens dus gemakkelijk zijn dagen mee he.

(Ja, ik weet wel dat dit niks is, vergeleken met mensen die zelf verbouwen. Daar heb ik dan ook een oeverloos respect voor. En ik vind dat die goed zot zijn :-p )

Conversatie

Wolf zit rustig in de living naar tv te kijken en een kommetje cornflakes te eten aan de salontafel.

– Wolf? Ik ga boven een broekje halen voor Kobe, ik zet hem ondertussen even hier bij jou. Ga je ervoor opletten dat hij niet aan jouw kommetje kan?
– Ja hoor mama.

Een halve minuut later, wanneer ik boven met het broekje in de hand sta:

– Maar Kooooobeeeeeeeeeeeeeee! Stoute Kobe! Stoute jongen!

Ik roep terug, terwijl ik de trap afkom:

– Wolf? Wat is er gebeurd? Wat scheelt er?
– Maar mama, Kobe heeft mijn kommetje cornflakes gepakt en doen morsen!

Zucht. Kobe zat erbij, en keek ernaar. Bedremmeld, want zijn broer had net tegen hem geroepen.

Kinderen, ge zoudt ze soms…

Lijstje na week twee

Er is alweer een week voorbij, dus nog maar eens het obligate lijstje. De volgende keer ga ik het uitsplitsen, en onderaan schrijven wat ik al gedaan heb. Zo blijft het overzichtelijker in wat ik nog allemaal moet doen. Twee maanden gaan veel te kort zijn…

* los schilderwerk:
– deuren beneden in de gang schilderen
– zolderluik schilderen
– keukendeuren herschilderen
– raamkozijnen aan de buitenkant herschilderen
voordeur beitsen (nog één laag)
– achterdeur beitsen
– muur boven de nieuwe voordeur in orde zetten en schilderen

* living:
plant opbinden
staande lampen verwisselen
– gordijnen wassen
– snoepkast uitkuisen
kranten- en tijdschriftenhoop opruimen
– rolluikriem vervangen
nieuwe kleine lampjes voor luster kopen en vervangen
– schemerlamp repareren of vervangen
nieuwe chauffagethermostaat programmeren
* badkamer:
– badkamer retoucheren
– badkamerdeur schilderen
– gedicht uitsnijden in matteerfilm
– blaasvuurtje een vaste plaats geven en ophangen
– kabels organiseren

* garage
garage opruimen
nagaan of we een carport/afdak kunnen en mogen zetten, en daar dan werk van maken helaas…
nieuwe verwarmingsketel laten installeren
– materiaalrekje ophangen
– nieuwe grondwaterpomp laten aanrukken en installeren
dringend zout halen voor de ontkalker
buitenlamp aan achterdeur kuisen en vervangen door spaarlamp
breed rek maken en ophangen

* kinderkamer
de kinderen samen op één kamer proberen leggen. Als dat lukt:
– grote kleerkast uitlegen, demonteren en verhuizen.
– muur achter grote kast schilderen
– Wolfs meubels verhuizen
– gekochte decoratie ophangen
kussens maken met de overschot van de gordijnstof (2 gemaakt)
tekeningen van draakjes schilderen in Wolfs kamer (de tekeningen liggen te wachten om uitgezaagd te worden)
kinderstoeltjes renoveren
alle kinderkleren opnieuw uitsorteren
– manier bedenken voor zonnewering voor de kleine veranda
rolluikriem vervangen
* nieuwe berging
– muur plamuren
– nieuw houtwerk plamuren
– afschuren
– plafond en schuine wand schilderen
– nieuw houtwerk primen
– nieuw houtwerk schilderen
– behangpapier uitzoeken
– behangen
– nieuw plafondlicht zoeken en ophangen
– nieuwe wandspots zoeken en ophangen
laminaatvloertje of zoiets leggen
* bureau

halve bureau afbreken
– boekentas uitlegen, nota’s en cursussen sorteren
– nieuwe leerplannen bekijken, analyseren en implementeren
klok repareren nieuwe klok kopen
Wolfs PC repareren (wellicht videokaart) bleek stof en slecht contact te zijn!
Wolf zijn nieuwe spelletje leren spelen
papieren ivm arbeidsongeval versturen
* tuinwerk
– arduinen afsluitinkjes in de grond steken
haag laten scheren
kleine tuintje achteraan opruimen
plant volledig wegsnoeien en uitgraven
kleine vijvertje leegmaken en uitgraven
een paar zakken aarde gaan scheppen op de boerderij om het gat op te vullen
– muurtje achteraan afspuiten met de hogedrukspuit
– muurtje herschilderen
– boompje of stokroos zoeken en planten
– oogvijsjes en draden hangen voor klimplant
– “kunstwerk’ buiten installeren
afdak maken voor houtstapel
houtstapel verhuizen
voorkant houtkot afbreken
– nieuwe deur maken aan houtkot dat nu moto/fietsenkot is
tuinhuis opruimen
dakgoten uitkuisen
gootje van veranda uitkuisen

* diversen

– hoop ongebruikte spullen op Ebay verkopen
– kaders in loft ophangen
afgebreide vest in elkaar naaien
– afgebreide pull afwerken
tvtoestel ophalen op de boerderij
kabel doortrekken om het extra tvtoestel te doen spelen
– klein kastje op wieltjes kopen voor dat tvtoestel en afhalen
beide espressomachines binnendoen voor reparatie
– grote vuilbakken afspuiten en kuisen
– 8mm filmpjes en trouwvideo laten digitaliseren voor ze kapot gaan.
– crème brûlée leren maken
naar containerpark rijden met een pak rommel
– foto’s in kadertjes steken en ophangen
tafelkleed naaien
fietsje voor Wolf ophalen
– klamboe repareren
echtgenoot graag zien (dit heeft Bart toegevoegd en doorstreept, ik zie het eerder als een work in progress)
mozaiek herbeginnen en afwerken
– aannemers contacteren voor grote werken volgend jaar
– inlichtingen winnen voor zonnepanelen
keukenstoelen renoveren (1 is al geschilderd, nu de andere twee)
– babygerief wassen, opruimen en op zolder steken
– alle lege dozen op de loft op zolder steken
auto volledig stofzuigen en kuisen aan de binnenkant
– krantenhoop in toilet opruimen
zolderlamp vervangen door spaarlamp
– houten overgangslatje installeren boven aan de trap
– zolder opruimen en lege dozen uitkuisen
– steunzolen ophalen
– berging opruimen

Sfeerfeest

Vandaag ben ik gezellig met mijn oudste zoon gaan rondlopen op het ‘Sfeerfeest’. Afgezien van die vreselijke naam, was het eigenlijk wel ok. Het hele Sint-Pietersplein was ter ere van deze 11juliviering verkeersvrij gemaakt, en dat is eigenlijk best wel fijn 🙂 Het is pas sinds de auto’s er gebannen zijn, dat het opvalt hoe groot dit plein eigenlijk wel is.

Binnen de drie minuten liep Wolf al trots te zwaaien met een klein papieren leeuwenvlagje, en nog een paar minuten later was hij aan het spelen met een even gele, met zwarte leeuwenkop bedrukte ballon. Veel volk was er jammer genoeg niet, maar bon, als de meeste mensen moeten werken, kan dat ook niet anders.

Door het initieel slechte weer en het ontieglijk vroege uur (toch voor zoiets) hadden we de kinderdisco gemist. Van één tot twee (de site van stad Gent kondigde aan half één tot half twee, zodat we ons al helemaal niet gehaast hadden) is veel te vroeg als je een kind deftig eten wil geven.

We liepen bijna dadelijk San met haar twee jongsten tegen het lijf, en daarna had Wolf het reuzenrad gespot. Het klein half uurtje aanschuiven nam hij er graag bij, hij wou echt wel eens op zo’n ding zitten. Het Sint-Amandsplein was de ideale plaats voor zoiets, het rad was net hoog genoeg om over alle daken heen te kijken, en was bovendien nog gratis ook. Alleen… Het mag dan een heerlijk sfeervol nostalgisch antiek ding zijn (Bij de ‘Verboden armen of benen uit te steken’ was een ‘e’ geschrapt), de veiligheid baarde me wel wat zorgen. De zitjes waren het best te vergelijken met die van een skilift: zitbankjes voor twee personen (of drie kinderen) met een aaneengesloten voetensteun, en een enkele baar als vergrendeling. Ik hield Wolf angstvallig vast, want die was er zonder problemen onderdoor geglipt. Nu, een ouder kan best zelf wel inschatten of zijn kind er in mag of niet onder diens begeleiding, maar hier en daar zag ik kinderen zitten zonder volwassene (er waren nogal wat jeugdgroepen op het plein), waarvan sommigen ook klein genoeg waren om onder de bar door te schuiven. Ik heb echt een paar keer mijn hart vastgehouden…

Verder hebben we nog even staan kijken naar Yevgueni, daarna een ijsje gegeten, een zakje kroakamandels gekocht en doorgelopen naar het binnenplein van De Wereld van Kina, alwaar San een koffietje zat te drinken en de kinderen aan het spelen waren. Ik heb me dan maar bij haar gezet, en Wolf ook laten spelen. Af en toe had ik ook hier mijn bedenkingen: er waren diverse spelen, maar blijkbaar zonder toezicht. Zo waren onze kinderen (twee vierjarigen en een tweejarige) op een bepaald moment zorgeloos met een paar stokken aan het spelen, zonder dat er ook maar iemand zich aan stoorde.
Blijkbaar waren er een hoop activiteiten en workshops voorzien, maar allemaal vanaf zes jaar. Jammer eigenlijk. Zowat het enige dat de kleintjes konden doen, was zich laten schminken, maar daar moest je dan wel weer drie euro voor betalen.
Nu, Wolf en Jan lieten het niet aan hun hart komen en amuseerden zich door een pluchen beest over een glazen afsluiting heen en weer te gooien 🙂

Als afsluiter van de dag zijn Wolf en ik dan nog even gaan rondlopen in de prachtige tuin van de Sint-Pietersabdij. Die was open voor publiek, en er stonden zelfs strandstoelen.
Ook hier heb ik, helaas, weer even mijn hoofd geschud. Ik weet wel dat die ruïnes die nog in de tuin liggen, in niet al te beste staat zijn, en dat er overal planten op groeien. Maar dat kinderen ze dan ongegeneerd als klimparcours gebruikten, waarbij de nodige stenen werden losgeschopt, kan toch niet de bedoeling geweest zijn? Of die twee kinderen die een zware steen tegen de muur keilden in de hoop andere stenen los te krijgen, onder het goedkeurende geknik van hun vader? En wat als er eentje naar beneden donderde?

Al bij al een heel aangename namiddag gehad, al heeft de opvoedkundige in mij het soms lastig gehad. Of zou dat pure beroepsmisvorming zijn, die des te harder naar boven komt nu het vakantie is?

12 jaar

Vandaag is het exact 12 jaar geleden dat ik in een prachtige witte jurk liep te glunderen. Ik heb er geen idee van welk jubileum dat zou moeten zijn, en het kan me ook geen barst schelen.

Ik weet alleen dat ik, moest ik het kunnen/moeten herdoen, opnieuw onmiddellijk ja zou zeggen.

Meer moet dat niet zijn, toch?

Communicatiefoutje

Omdat onze beide koffiemachines kapot zijn en het Saeco service center ze komt ophalen, waren Bart en ik deze morgen druk bezig de machine die hier staat (oud beestje) in te pakken.

Daarna gaat hij Wolf en Kobe een zoen geven, geeft me een knuffel en vraagt: “Zal het hier lukken?” Waarop ik verwonderd: “Ja hoor”.

Hij verdwijnt met de koffiemachine richting auto, terwijl ik met Kobe op de arm nog even boven zijn schoentjes haal.
Terug beneden, hoor of zie ik Bart niet meer. Tiens. Ik ga even kijken in de garage, wacht even (hij is wellicht nog aan het sukkelen met die grote doos), vraag dan aan Wolf waar papa is.

“Papa? Die is toch al weg?”

Ehm. Even de telefoon gepakt, en ja hoor, Bart was al vrolijk aan het rijden. Daar stond ik, in mijn slaapkleedje, klaar om te douchen, met een ingepakte baby op de arm :-p

Gelukkig heb ik een hele lieve man die dan toch nog Kobe is komen ophalen, zodat ik ongestoord kon douchen.

Mja, ochtendcommunicatie, niet onze sterkste kant.

Koppig

Ik ben niet koppig hoor. Maar als ik VANDAAG wil dat die houtstapel verhuisd is, en dat die loodzware houten kist (die ik zo’n beetje vergeten was) dus ook weg moet zijn, dan ZAL dat zo zijn. Ik bedenk nog wel een manier. Hefbomen en dergelijke, weetuwel.

Vandaag MOET en ZAL mijn motor in dat voormalige houtkot staan. Zodat ik de garage kan reorganiseren en er een nieuw rek voor kan maken.

Maar koppig ben ik niet hoor.

Ruzie

Wolf over zijn megacool kartonnen speelhuisje:

“Maar als Marthe komt, dan gaan we dat huisje wegzetten, he mama, want anders maken we weer ruzie!”

Tsja, zelfkennis op die leeftijd…