Wastafelpootrekje

Mocht iemand geïnteresseerd zijn in een badkamerrekje om rond de poot van een wastafel te zetten (matte chromé), laat het me weten, wij kunnen het niet meer gebruiken. En anders gooi ik het op Ebay… (moet ik wel nog een foto nemen en zo, dat is niet te vinden op het web).

Videokaart

Het had lang genoeg geduurd, die ronk van de semidefecte fan op mijn videokaart. Bart waarschuwde me al dat ik de baby wakker hield door voortdurend op mijn PCkast te kloppen, en ik kreeg er koppijn van.

Deze morgen dus naar de DiComp in Mariakerke gereden, alwaar een vriendelijke gast me verderhielp. Een nieuwe ventilator voor mijn oude kaart had hij niet liggen, en eentje bestellen kon hij wel doen, maar dat ging me ver evenveel kosten als een nieuwe kaart.

Na enig getwijfel heb ik dan maar meteen geopteerd voor de silent technology, en een achtste-generatie kaart gekocht met complete behuizing, en dus 0 db. Hopelijk kan ik daar nu efkes mee verder. Gelukkig zag ik de configuratie van mijn PC voor me, want het ding heeft, door die behuizing, extra plaats nodig en twee externe slots. En mocht ik het er niet in gekregen hebben, dan kon ik het altijd terugbrengen. Ik hou wel van de service van aparte winkels.

Enfin, ik zit nu met een smile van mijn één oor tot mijn ander te luisteren naar het weinige geluid dat mijn PC nog voortbrengt, en ben gelukkig met mijn Asus 8600GT Silent, powered by NVIDIA GeForce 8600 GT GPU, 256 MB DDR3 video memory; HDCP compliant, en uiteraard Microsoft DirectX 10 en OpenGL ondersteunend.

Relatief

Alles is relatief. En het leven is niet eerlijk.

Zit ik hier op mijn verjaardag gelukkig te wezen, komt een goeie vriendin af met slecht nieuws. Het soort nieuws waardoor je begint na te denken, en je bijna schuldig voelt omdat jij wél geluk hebt.

Anderzijds dan ook weer niet: het is niet omdat een ander in de miserie zit, dat jij je niet gelukkig mag voelen. Tenminste dan toch één van de twee die iets heeft aan zijn/haar leven.

Zucht. Dit is NIET leuk.

Gezocht

Gestreepte slakkenhuisjes voor een bioproject voor de laatstejaars bij ons op school. Dus niet die smerige monochroom bruine zoals er een paar honderd hier in de tuin zitten, wel de meer exotisch uitziende, of zoals de bioleraar het mailde:

Alle soorten zijn welkom, maar het binnenste mag u zelf naar binnen lepelen, de huisjes volstaan :-p

Creatieconcert Psalm L

Tot ongeveer een jaar geleden dacht ik, zoals u wellicht, bij de naam “Bikkembergs” aan knappe voetballers in modieuze kledij en dergelijke.

Koorkennend en -minnend Vlaanderen denkt daar waarschijnlijk iets anders bij, en wel de voornaam “Kurt”. Kurt Bikkembergs is, naast onder andere docent aan het vermaarde Lemmensinstituut en koorleider van de Vlaamse Opera, namelijk één van Vlaanderens meest prestigieuze componisten.
Al wie iet of wat betrokken is bij hedendaagse koormuziek, zit al een tijdje reikhalzend uit te kijken naar ‘s mans nieuwste compositie.

Een jaar geleden gaf Kamerkoor Furiant uit Wondelgem hem namelijk de opdracht om voor hen een nieuw liturgisch werk te schrijven: een psalm waarin de ambities van dit jonge koor konden getoonzet worden, een krachtige en extraverte religieuze belijdenis op hoog koortechnisch niveau! De componist gebruikt daarbij zijn typische chromatuur, maar heeft deze keer ook Björks Dancer In The Dark in het achterhoofd gehouden, vertrouwde hij ons toe. Vooral de ‘lichaamspercussie’ intrigeerde hem, en dat heeft hij dan ook geïntegreerd in dit werk, net zoals een paar ‘rap-achtige’ passages.
Bleef de kwestie van de naam: Psalm L. Logischerwijs zou dit Psalm Vijftig moeten uitgesproken worden, maar dat wil Bikkembergs niet: het is een atypische psalm met een boze god, met atypische muziek, en dus mocht ook de titel enige tegendraadsheid krijgen. Het is dus wel degelijk Psalm EL.
Kamerkoor Furiant zal dit werk creëren op vrijdag 23 november 2007 om 20u30 in de St.-Pauluskerk, Smidsestraat te Gent. Drie andere Gentse koren brengen op deze concertavond hun hedendaags repertoire: Novecanto o.l.v. Katrijn Friant; Kalliope o.l.v. Sabine Haenebalcke; Vokamando o.l.v. Steve de Veirman. Elk koor brengt ook een werk van Kurt Bikkembergs, die op deze avond centraal staat.
Een creatieconcert is niet niks natuurlijk, en vooral een unieke gelegenheid: elk werk kan maar één keer zijn maagdelijkheid verliezen :-p Rep u daarom vrijdag naar de Sint-Pauluskerk, en geniet van de muziek. U zal het zich niet beklagen.

VVK: €10 (student €8)
ADD: €12 (student €10)

Tickets en reservatie: kaartenverkoop at artemusicale.be
of uitbureau 09/233 77 88

MetaTale

MetaTale widget

Ik heb de indruk dat ik nog veel ga moeten bloggen/netwerken als ik dat cijfertje omhoog wil zien gaan, maar eerlijk gezegd lig ik er niet echt wakker van, van die MetaTale ranking.  Maar kijk gerust zelf hoe jouw blog scoort.

Baby

Ongelofelijk heerlijk vind ik dat, wanneer mijn door darmkrampjes geplaagde baby al na een paar tellen stopt met huilen, en zacht nasnikkend in slaap valt als ik hem op zijn buikje boven op mijn borst leg. En vooral als hij dan, lekker warm boven op mama, zachtjes begint te lachen terwijl hij droomt.

Soms is mama zijn toch wel vertederend, en vooral héél erg voldoening gevend.

Onderzoekscompetenties

Soms weet ‘Brussel’ toch echt niet goed waar ze mee bezig zijn.

Neem nu de invoering van ‘onderzoekscompetenties (OC)’ in het middelbaar onderwijs. Ik ben het er volmondig mee eens dat leerlingen na hun ASO in staat moeten zijn om een ‘paper’ te maken, want daar komt het in principe op neer. OC staan dus voor het onderkennen van een onderwerp, deelvragen kunnen stellen over dat onderwerp, gericht opzoekingen kunnen doen, relevantie bepalen van gevonden informatie, samenvatten en op één of andere manier kunnen verwerken, hetzij in een paper, een presentatie, een tentoonstelling…

Alleen heeft Brussel dat zomaar ingevoerd. Plots staan de OC in de eindtermen, en zijn we verplicht die op te nemen in het programma. Alleen is daar absoluut geen tijd voor voorzien in de leerplannen (die zo al vaak overbelast zijn), weet geen kat wat er nu precies van ons verwacht wordt, en moet je zelf maar een draai zien te geven aan de concrete invulling ervan. Onze respectieve pedagogische adviseurs spreken elkaar zelfs bijzonder hardnekkig tegen…

Sommige scholen laten de complementaire vakken in de derde graad vallen en voorzien op die manier ‘vrije ruimte’ in het lesrooster, waarin aan de OC kan gewerkt worden. Dat betekent wel dat je bij bv. de richting ‘Moderne Talen’ de opties Spaans en Duits laat vallen, of dat er geen richtingen met 8 uur wiskunde meer zijn.

Een andere optie is, zoals onze school het nu gaat doen, alle andere individuele eindwerken schrappen, en de taak voor de OC standaardiseren voor alle richtingen, wel na de uren dus. Dat betekent dat de leerlingen in groepjes van vier worden ingedeeld, een onderwerp opgegeven krijgen, en dat moeten uitwerken naar een presentatie tegenover de andere leerlingen. Hun vorderingen daarvan moeten ze bijhouden in een elektronisch logboek, in te loggen op het schoolplatform.

Voor welke vakken moeten die OC uitgewerkt worden? Gelukkig niet voor allemaal! Binnen het ASO heeft vrijwel elke richting (behalve de Humane Wetenschappen) twee polen, waarvoor die OC moeten uitgewerkt worden. Leerlingen van de economie-wetenschappen moeten dus OC onder de knie krijgen voor zowel Economie als een van de wetenschappen: fysica, chemie, biologie of aardrijkskunde. Latijn-Wiskunde heeft dus zowel Latijn als wiskunde op het menu.

En daar wringt nu het schoentje (voor mij dan toch): onze school heeft er gisteren tijdens de studiedag (waar ondergetekende uiteraard niet aanwezig was wegens ouderschapsverlof) voor gekozen om een combinatieproject te doen voor beide polen. Grieks is vlot te combineren met Latijn, maar hoe rijm je Latijn met wiskunde? Gelukkig heeft één van de mathematici van dienst vannacht al haar hoofd gebroken daarover, en is met twee mogelijke themata op de proppen gekomen: kiesstelsels en getallenstelsels. Zie ik wel zitten.

Ik vind het wel vreselijk jammer dat ik zelf mijn ding niet meer kan doen met mijn leerlingen: vorig jaar hebben ze een Romeins banket uitgewerkt voor zes mensen (vier leerkrachten klassieke talen, en dan de directie): kostumering, aankleding van het lokaal en de aanligbedden, eten, entertainment, en de PR en rituelen/gewoontes/handelingen natuurlijk. Ik hoefde niks op papier te hebben, zolang het banket maar klopte. Persoonlijk vond ik het fantastisch, hebben de leerlingen prima samengewerkt, en konden ze op mijn vragen antwoorden. Zelf hebben ze daar ook veel aan gehad, zeiden ze: ze vonden het veel leuker om aan iets concreets te werken, dan aan een ‘saai eindwerk’.

Nu hadden ze ook al prima ideeën, maar jammer genoeg heb ik gisterenavond alle plannen moeten afschieten: terug naar het saaie theoretische eindwerk. Krijg ik dan al eens de kans om dat Latijn wat te laten ‘leven’, stampen ze het meteen weer dood. Ach ja…

Goed bezig (toch een beetje)

Geloof het of niet, deze morgen 90,9.

Ik vraag me af of mijn weegschaal nog wel correct werkt :-p

Meer details op www.dieet-volgen.be, en daar zijn de mensen die van op een afstand gaan mee doen, zeer welkom om actiever mee te doen. Peer pressure, weetuwel.

Elke dag dat gewicht publiceren is confronterend en je wil liever niet op je bek gaan. Al val ik natuurlijk wel zacht.

De Jacobijn

Donderdag had ik niet veel tijd om iets te eten, dus zijn Bart en ik snel binnengewipt in de vernieuwde Jacobijn in Onderbergen.

De Jacobijn was vroeger al een adresje waar je rustig kon koffiedrinken, en een spaghetti of een croque of iets dergelijks kon eten. Het was er eigenlijk altijd wel vrij druk. Tot onze grote verbazing merkten we op een bepaald moment dat het over te nemen was, en dat het eigenlijk al gesloten was. Tiens.

Het feit dat er opnieuw iets mee ging gebeuren, werd ons duidelijk toen het smeedijzeren hek aan de ingang fluogroen werd geschilderd. Ah bon? Langzaamaan werd het hele interieur vernieuwd: heldere wanden aan het begin, en dan fel limegroen voor het achterste gedeelte waar ook de toonbank staat. Fris en modern, jawel. Leuk detail: er is een afhaalloket aan de zijkant waar je broodjes kan afhalen zonder binnen te komen.

Want dat is de Jacobijn eigenlijk geworden: een koffie-thee-broodjeszaak. De kaart is dan ook bijzonder klein wanneer het op warm eten aankomt: twee soorten quiches. Verder zijn er een aantal slaatjes, en een ganse resem broodjes. Wel kan je er een hele variëteit aan thee verkrijgen, en ook het gamma koffiebereidingen is niet mis. Uiteraard is er de begeleidende taart, waarvan er een aantal op een bord neergeschreven staan als suggestie.

Een vriendelijke jonge gast kwam snel onze bestelling opnemen, en aangezien het om lunch ging, kozen mijn tafelgezelschap en ik elk voor een quiche met begeleidende sla.

Een goeie tien minuten later kwam die quiche ook op tafel, samen met de drankjes, die niet op voorhand waren gebracht. Aan de overkant verscheen een punt quiche met ham, geitenkaas en spinazie, zelf had ik voor de zalm-courgette-dille-variant gekozen. Op het bord kwam meteen ook een salade: verschillende soorten sla, een paar stukjes tomaat en zongedroogde tomaat, gesnipperde rauwe sjalot, pijnboompitten, en een apart kannetje met een smakelijke vinaigrette.
Lekker, maar weinig als lunch: een achtste van een quiche is niet bepaald overdadig. Ik denk niet dat dat trouwens de bedoeling was, voor acht euro. De drankjes, zijnde plat en spuitwater, waren 1,90 euro per stuk.

Ideaal dus als je in de Veldstraat loopt en honger krijgt: smakelijk, snel en niet duur. Alleen mag je geen àl te grote honger hebben natuurlijk.

De Jacobijn
Onderbergen 15
9000 Gent
09/225.06.92