Luie maandag

Dat mag je gerust letterlijk nemen: zowel ikzelf als de drie kinderen hadden vandaag de facultatieve vrije dag, een extra dagje vakantie dus. Heerlijk, en prima gekozen, want met het aantal zieken op school nu doet een extra rustdag geen kwaad.

We sliepen allemaal uit, ik hoefde niet eens te koken wegens nog macaroni over van zaterdag, en er werd gewoon huiswerk gemaakt of verbeterd, niet meer dan dat.

En tegen kwart voor vijf was ik genoodzaakt mijn kot te verlaten: een afspraak bij de gynaecoloog. Maar had het aan mij gelegen, ik was gewoon thuis gebleven: veel gemakkelijker, zeker als je dan nog zelf een koekebroodje kan bakken en zelfs daarvoor niet buiten moet.

Enfin, het bezoek aan de dokter kreeg wel een grappige wending: drie jaar geleden had ik die mens en zijn secretaresse aan de Google Calendar geholpen om hun afspraken van op verschillende plaatsen te kunnen beheren. Blijkbaar herinnerden zij zich dat beiden nog zeer goed, en op een  of andere manier kwam het gesprek weer op dat soort dingen. Bleek hij als fertiliteitsspecialist een zeer gerichte Facebookadvertentie te willen opstellen, maar lukte hem dat niet zo goed. Ik heb hem wat tips gegeven, en hij gaat me contacteren als het niet lukt.

LOL.

En tóch ben ik in de eerste plaats leraar Latijn hoor.

Zonnige zondag

Oh man, hoe hard heb ik die zon gemist de voorbije dagen! Ik vind sneeuw wel eens leuk, maar dan liefst als ze ligt te schitteren in de zon. Die grijze, grauwe dagen van de voorbije week, daar wordt ne mens zo somber van.

Vandaag, bij het opstaan, viel de zon al door de ramen, en ik genoot van in het begin!
Tegen half twaalf ging ik ons pa halen, en zo rond een uur of vier sommeerde ik hem om op te ruimen, want ik wilde nog met hem een heel kort wandelingetje maken: in de Hulsemwegel (Bredewegel) in Zomergem lag er een cache die we al gevonden hadden, maar waarvan we de code niet hadden genoteerd.
Ideaal om samen met ons pa een 200 meter heen en 200 meter terug te wandelen. Hij loopt nog steeds niet zeker en durft niet met de auto te rijden, maar het betert. Langzaam, maar het betert. Eigenlijk beweegt hij momenteel gewoon te weinig, en dus is zo’n wandelingetje in de namiddagzon ideaal.

We hadden toen wel de extra code, maar misten toch nog altijd eentje, een relatief belangrijke. Ik wist dat we aan de brug van Meirlare moesten zijn, maar had niet echt een idee waar precies. Goh, zei ons pa, laat ons gewoon gaan zoeken, ‘t is mooi weer en dan wandel ik nog een beetje extra.

Wij dus naar Meirlare brug om er te zoeken aan beide kanten van de vaart. Helaas, geen cache te vinden.

Het was er wel prachtig…

Ik gooide ons pa af en reed verder. Alwaar ik, bij het opdraaien van de Vaartstraat, prompt stopte, een klein beetje achteruit reed, uitstapte, en een snelle foto nam van ‘t sas.

Zelfs pannenkoeken uit een pakje kunnen mislukken…

Yep, het is me gelukt vandaag: een kant-en-klaar pannenkoekenmix van Dr. Oetker is compleet mislukt. Geen idee hoe of waarom, maar zoals Arwen zei: het was precies puree.

Bart is al sinds gisteren ziek, en dus deed ik de boodschappen met Merel, Wolf en Arwen. Ik heb staan twijfelen om voorgebakken pannenkoeken te kopen, maar zelfgebakken exemplaren blijven toch altijd lekkerder. Een tussenoplossing was die pannenkoekenmix, die ze netjes aan de ingang hadden klaar gezet. Ideaal, dacht ik. Om half zeven maakte ik twee pannekes warm, mengde de mix met melk, en begon te bakken. 10 pannenkoeken per pakje, stond erop, maar ik haalde er maar zes uit. Tsja, grote pannen, zeker?

Pakje één was er dus snel door, pakje twee ook, en toen mixte ik ook pakje drie… en bleek het deeg plots zeer lopend te zijn, ondanks exact dezelfde verhoudingen als eerst. Tiens. Ik probeerde het beslag te bakken, maar waar de buitenkant volledig aanbakte, bleef de binnenkant, tsja, de consistentie van puree.

Fok it, dacht ik, haalde bloem boven, eieren en meer melk, mixte mijn eigen deeg zoals altijd, en bakte vrolijk verder. Neh. Die pannenkoekenmix, dat was de eerste en de laatste keer.

Vogeltjes

Elk jaar opnieuw hang ik met immens veel genoegen mijn mezenbollen en nootjesruif op, en geniet ik intens van de vogels die hier komen feesten. En dan heb ik het nog niet over de occasionele duiven die oppikken wat er op de grond is gevallen.

De afgelopen dagen heb ik dan ook de telelens uitgehaald, en heb ik er een aantal gefotografeerd. Er waren vinken en meesjes…

voor het eerst weer merels – ik heb er al drie tegelijk gezien, hoopgevend –

en jawel, ook weer een roodborstje. Daar word ik steevast goed gezind van.

Gedichtendag 2019

Het is intussen een traditie om hier op gedichtendag ook een gedicht te posten, al ben ik dat blijkbaar vorig jaar vergeten.

Vandaag dacht ik er maar aan omdat Wolf een opdracht had rond poëzie, en hij dacht dat hij naar de bibliotheek ging moeten om een bloemlezing. Ik heb hem dan maar wat pletsen rond zijn oren gegeven met een van de dichtbundels en bloemlezingen hier in huis. Cultuurbarbaar!

Ik herinnerde me wel niet meer dat ik de bloemlezing “Ik heb de liefde lief” van Willem Wilminck aan Bart cadeau had gedaan in 1994, blijkbaar toen we twee jaar samen waren. Maar ik grasduinde er even in, en ik haalde er hetzelfde gedicht uit als wat mijn zoon er uit haalde.

Eentje van Hans Lodeizen.

o kus mij, o omarm mij
ik heb lang in de regen gestaan
ik heb lang op de bus gewacht
ik heb geen taxi kunnen krijgen
ik heb lang wakker gelegen
ik heb ontzettend gedroomd
ik heb niets gegeten
ik heb gestolen

o kus mij, o omarm mij
ik ben de witte slanke jongen
ik ben degene die droomde
ik ben de schim in de regen
ik ben de danser, de dirigent
ik ben de man bij het avondrood
ik ben het lichaam
ik ben de enige.

De gedichten van vorige jaren:

2016: onze trouwhaiku
2015: Rainer Maria Rilke Herbsttag
2014: Horatius met zijn Leuconoë, het gedicht waarin carpe diem ook echt geschreven staat
2013: Jan Engelman met Vera Janacopoulos
2012:  Horatius over de Soracte, mijn sneeuwgedicht
2011: een anoniem Oud-Grieks gedicht,
2010: Cees Buddingh met zijn Blauwbilgorgel
2009: Paul van Ostaijens Melopee
2008: Hans Andreus met Voor een dag van morgen
2007: Catullus met Odi et Amo
2006: Catullus met mijn allerfavorietste gedicht, en ook zijn carmen 5 Vivamus