Archive for the '(ver)bouwwoede' Category

Feb 27 2017

Nieuwe zetel!

Jawel, de nieuwe zetel staat er!

Het was al een paar jaar – geen overdrijving – dat ik het zei, dat we aan een nieuwe zetel toe waren. Het oude exemplaar was verschenen, er waren slijtplekken op de stof, de kussens hadden betere tijden gekend, en hier en daar was er een plek op die niet meer uit wilde gaan. Maar… het was precies een zetel zoals we die graag wilden: donkergrijs, groot, en vooral zeer breed, zodat je er met zijn allen kunt in gaan liggen. Een echte doorzakzetel, eigenlijk. We hebben die destijds gekocht toen ik in verwachting was van Wolf, kan je je voorstellen.

Vorig jaar, december 2015 dus, was ik al eens met de kinderen in de Weba gaan kijken, en had ik mijn goesting gevonden. Een jaar later, afgelopen januari, heb ik eindelijk Bart meegekregen om te gaan kiezen. Dezelfde zetel was er nog steeds te krijgen, en Bart duidde die eigenlijk ook meteen aan als favoriet. We gingen allebei resoluut voor hetzelfde kleur, alleen mocht de zetel ietsje groter zijn dan nu. En ik betaalde.

Vrijdag kreeg ik een smsje: dat de zetel binnengekomen was. Ah, dacht ik, ideaal voor de vakantie! Deze morgen belde ik dus met de vraag wanneer ze die konden komen leveren. Dat bleek ten vroegste volgende week maandag te zijn, of zelfs nog later. Hmm, ontgoocheling. Tenzij ik er zelf om kwam, suggereerde de dame aan de telefoon: vrachtwagentjes waren er nog genoeg beschikbaar, en dat ging me amper 10 euro kosten.

Hmm. Tempting.

Ik postte dan maar de vraag op Facebook of er een potige heer of dame was die het zag zitten om met ons de zetel af te halen. Prompt kreeg ik antwoord van Steve, mijn dirigent: die woont hier een paar straten verder, behoort tot de potige categorie, was toevallig thuis, en moest zelf ook al een paar maanden een kastje afhalen in de Weba. Deal, dus!

We aten, en Wolf en ik begonnen de bestaande zetel uit elkaar te halen. Alleen was het buiten nog maar eens aan het regenen, en is Wolf nog net niet sterk genoeg om zo’n zetel naar de garage te dragen.

Om kwart over twee pikte ik Steve op, om half drie betaalden we onze respectieve bestelling, en om twintig voor drie stonden we vrolijk in het Webabusje aan te schuiven. Een half uur zijn we kwijt geweest in de file van de Vliegtuiglaan tot aan de stock op de Port Arthurlaan, I kid you not. Enfin, blijkbaar was het Meulesteebrug die nogal lang had opengestaan, want tegen dat we de zetel hadden opgeladen, was de file verschwunden. Bon, thuis eerst de oude zetel in de garage gezet, de drie stukken van de nieuwe zetel binnengesleept, Steve mét kastje gaan afzetten bij hem thuis – tegen dan was het kwart voor vier – en terug naar de Weba getuft, onderwijl de kinders de opdracht gegeven de nieuwe zetel uit te pakken.

Ik wisselde het vrachtwagentje weer in, betaalde het minimumbedrag van tien euro – ne mens kan er niet voor sukkelen – en gniffelde nog eens om het contract. Dat vermeldt dus expliciet het Webabrugje, zijnde de bijnaam van het bijzonder lage brugje in de Spesbroekstraat. Ge wilt niet weten hoeveel camions zich daar al hebben vastgereden…

Kwart over vier wilde ik dus gezwind mijn auto starten, en die deed ‘Prrrt’. En daarna nog ‘uche uche’. En daarna nog ‘pffft’. En daarna helemaal niks meer. Dooie batterij dus, het moest er eens van komen na het débâcle ginder in Waimes. Ik belde de Ford Assistance, kreeg te horen dat ik een uurtje moest wachten, ging dan binnen maar eens neuzen naar een nieuwe salontafel, en zat na het telefoontje van de pechverhelper – “Ik ben ter hoogte van de Sidmar, ik ben over tien minuten bij u” – nog veertig minuten buiten te wachten op een dorpeltje. Tsja.

De auto werd gestart, en ik reed fluks naar huis. Garage was al dicht, dat was geen optie, en ze hadden me aangeraden om morgen gewoon opnieuw de pechdienst te bellen, als het ding niet zou willen starten wanneer ik een nieuwe batterij ging halen.

En thuis, thuis had Bart de tafel al gezet – het was intussen half zeven geworden – en was vooral de nieuwe zetel al helemaal uitgepakt en geïnstalleerd. En goed bevonden. Bijzonder gelijkend op onze oude zetel, maar wel iets langer, een pak zachter, en met een extra stukje.

IMG_8885

Helemaal happy!!

No responses yet

Dec 09 2016

Dakperikelen

Published by under (ver)bouwwoede,Aiaiai

Een tijd geleden hadden we plots gezien dat er twee leien verdwenen waren aan ons dak. Aan, niet op, gelukkig. Het zijn leien aan de zijkant met de buur, tegen een spouwmuur, dus op zich kan het nog niet zó heel veel kwaad, maar het moet natuurlijk gerepareerd worden. Alleen… Vind maar eens iemand die het wil doen?

Ik had iemand gecontacteerd, maar nooit meer iets terug gehoord. Toen Bart in de tuin liep, een maand geleden, had een Ier hem aangesproken erover, zei dat hij in de dakwerken zat, en dat we maar eens moesten bellen, hij was een paar straten verder bezig. Ik heb gebeld, maar nooit iemand aan de lijn gekregen. Zucht.

Gisteren zat er een foldertje in de bus, van een dakwerker van wat verderop in Wondelgem. Met de grote slogan: “offerte binnen de 24 uur”. Ik heb foto’s genomen, en een mail gestuurd. Ik ben eens benieuwd hoe lang het zal duren voor ik antwoord krijg.

Maar, mocht u iemand kennen die dat kan oplossen: graag!

No responses yet

Sep 19 2016

Boekenplanken

Kobe heeft eigenlijk de kleinste slaapkamer hier in huis, maar wel met een fantastisch uitzicht! En dan staat zijn kamer nog serieus volgestouwd ook met meubels: een immense kast voor kleren en speelgoed, vijfdeurs, een bureau, en twee bedden. Ha ja, een logeerbed dat ook dienst doet als leesbed en in zijn geval vooral rommelbed.

Een echte boekenkast heeft hij niet, en dat was eigenlijk een beetje een gemis. Plaats voor een boekenkast is er niet echt meer, maar wel voor boekenplanken. In het begin van augustus zijn we langs de Ikea gegaan om ze te halen, tien euro per stuk. Ik zei al weken dat ik die ging installeren, en de eerste hangt er ook al even, maar toen zat ik zonder de juiste vijzen. Die ik maar niet ging halen in de Brico, een kilometer verderop. Tsja.

Tot vandaag: er waren vijzen, er was koffie, en ik toog aan het werk. En Kobe, die zag dat het goed was, toen hij thuiskwam van school.

img_6629

No responses yet

Sep 19 2016

366 – 19 september 2016 – koffie en vijzen. Geen slechte combinatie.

366-sep19

No responses yet

Aug 20 2016

Dagje tuin

Ze hadden eigenlijk vrij veel regen voorspeld vandaag, en daar had ik me wat op ingesteld. Om te gaan zwemmen met de kinderen had ik geen zin, en de zon scheen voorlopig nog prachtig, ideaal om andere dingen te doen dus. En toen bleef de zon schijnen, werd het heerlijk warm, en hielp Merel me met de goot en het voetpad wat onkruidvrij te maken, terwijl Wolf de platen achteraan hun laatste kleurlaagje gaf, Bart het gras afreed en Kobe de stukken gras onder de speeltuin afknipte.

Intussen hing er al een was buiten, en bleef de zon schijnen. Wolf trommelde Quinten op, samen werkten ze het verfwerk af, en verdwenen dan naar Quintens huis om samen met zijn mama te gaan pokéhunten in ‘t stad. Intussen probeerde ik het tuintje achteraan wat op te ruimen, en bouwde samen met Kobe een buitenhaardje met de overschot aan bakstenen. Er zijn er nog over, mocht iemand ze willen?

Ideaal om er rond te zitten en met de houtblokken die wat verderop liggen, een vuurtje te stoken. Ook het mezennestje en het bijenhotel werden opgehangen.

Toen reed ik nog naar de Brico om nog wat schors te halen, en toen ik buitenkwam, was het plots helemaal overtrokken. Huh? Tegen dat ik de kilometer verder aan ons huis was, begon het te druppelen. En plots gigantische druppels, zodat ik nog moest spurten om de was binnen te halen.

Enfin, afwerken zal dus voor morgen zijn, als het dan even droog is. Maar beetje bij beetje wordt het een volwaardig stukje stadstuin.

No responses yet

Aug 03 2016

Nieuwe rolgordijnen

‘t Werkte al een serieus tijdje – lees: een paar jaar – op mijn systeem: de niet goed werkende verduisteringsgordijnen van de Veluxen in onze slaapkamer. Ik ben heel lichtgevoelig, en ik word dus elke keer half wakker als het klaar begint te worden. Prima voor mijn Philips Wake Up Light, niet zo goed als in de zomer de zon nogal vroeg op komt en uw “gordijnen” nogal wat licht doorlaten.

Op voorhand was er dus dit: een onderrand die niet aansloot, zijkantjes die niet in de rails bleven, en dus veel licht.

IMG_5510

Na een uur prutsen – waarvan de meeste tijd ging naar het loskrijgen van de oude vijsjes -was het plots dit:

IMG_5516

Perfect aansluitend, en blijkbaar heel makkelijk in montage, ik was er zelf van verschoten. Had ik dat geweten – want ik had me er toch wel een beetje door laten afschrikken – dan hadden die nieuwe dingen er al veel eerder gehangen. Zoals een vriendin opmerkte: “Dat mag ook wel voor die prijs!” Goedkoop zijn ze inderdaad niet, maar met dien 20% korting was dat wel mooi meegenomen. Tsja.

Benieuwd hoe goed ik ga slapen vannacht ^^

One response so far

Jul 05 2016

Het nuttige en het aangename

Het leuke aan Project 2016 is dat het meestal maar eventjes werk is, zonder dat ge het gevoel hebt dat ge een ganse dag aan het kuisen zijt. Vandaag zijn Wolf en ik er nochtans voor gegaan: voor Kobe op kamp vertrok, had ik al eens met hem zitten overdenken of we zijn kamer ook niet konden reorganiseren. Hij zag dat helemaal zitten, maar moest ze eerst nog wel opruimen, en dat was blijkbaar wel moeilijk…

Enfin, intussen is hij op kamp, en wilden Wolf en ik wel voor een verrassing zorgen. We hebben dus met zijn tweetjes alle rommel op zijn bureau geladen, en hebben zijn kamer compleet anders gezet. Het heeft wel iets, alleen is er weinig plaats voor zijn bureau…

IMG_5188

Ik ben er dus nog niet helemaal uit, om eerlijk te zijn. Het kan best zijn dat we het alsnog veranderen :-p

Ik moest ook nog even in Mariakerke op school zijn, en toen hebben Wolf, Merel en ik nog een paar caches opgepikt. Eentje daarvan lag aan het Mariakerkse gemeentehuis, en ik heb dus nooit geweten dat daar zo’n groot park bij lag. Enfin, groot is misschien niet het woord, maar wel park, met een stukje bos en als. Moh…

Geocachen: de max van een hobby!

No responses yet

Jun 26 2016

Nieuwe kamer voor Wolf

Published by under (ver)bouwwoede,Goed gezien!,Wolf

Niet letterlijk natuurlijk, maar zo voelt het wel. Na al dat verbeteren had ik wat energie die eruit moest, en ik vond dat Wolfs kamer wel wat logischer kon. Destijds hebben we die zo ingericht, maar ik vond dat het beter kon, na het ‘proefdraaien’. En dus hebben we vandaag eventjes gans zijn kamer gereorganiseerd: de kleerkast verschoven, logeerbed en eigen bed naast elkaar – nu écht een kingsizeversie – zijn bureau een klein beetje anders, het zeteltje op een fijn plekje… Amai mijn voet, dat wel, maar Wolf was zeer blij met het resultaat. Merel en Kobe hebben in elk geval zich te pletter geamuseerd op het extra grote bed.

No responses yet

Apr 26 2016

366 – 26 april 2016 – achtertuin

Published by under (ver)bouwwoede,365

366-apr26

No responses yet

Apr 22 2016

Van kapotte glazen en deuren

Published by under (ver)bouwwoede,Aiaiai

Weet je nog, anderhalf jaar geleden, toen dat speciale blinde raam gesprongen was?

Wel, vandaag zijn ze het eindelijk komen vervangen. Niet dat het aan de firma lag, verre van, die hadden al eeuwen geleden een deftige offerte doorgestuurd. Maar Bart en ik, wij lieten het gewoon aanmodderen. Tot Bart plots de koe bij de hoorns vatte, en er werk van maakte. Niet dat we nog opnieuw zo’n Colorbel glas wilden, hoe mooi het ook is. Maar als het volgens de fabrikant normaal is dat dat zomaar springt na een paar maanden, dat dat gebeurt en dat dat geen fabricagefout is, nee dank u, dan willen we dat niet meer.

En dus zijn ze vandaag de plank komen vervangen door een aluminium plaat in dezelfde materie als de ramen. Ook proper, en het valt niet eens op. Oef.

Maar wat nog een veel grotere oef opwekte, is dat ik de mannen gevraagd had om te kijken naar mijn verandadeur die nog altijd niet deftig wil sluiten. Destijds hebben ze het klinkje vervangen en kon ik eindelijk de deur weer openen, maar ze staat wat bol, en zelfs de extra dikke isolatierubber kon niet verhelpen dat er gigantisch veel koude door kwam. Om eerlijk te zijn: ik plakte de deur gewoon af met duct tape.

Maar toen ik vandaag thuis kwam van het werk, sloot de deur perfect! Hij heeft gewoon ook in het midden van het raam een ijzertje geplaatst waardoor het sluitingsmechanisme zichzelf vast trekt. Ik ben echt ongelofelijk content! Serieus zeg…

No responses yet

Next »