Rubik’s Cube

Iedereen kent hem nog wel: een Rubiks kubus. Zo’n onding met verschillende vakjes dat je moest in orde krijgen, en waarvan er altijd wel één vlakje verkeerd bleef gaan. Mij is het in elk geval nooit gelukt om dat ding helemaal goed te krijgen. Eén vlak, ja, dat hield niet veel in, maar de rest? Voor nerds…

Wel, ik heb nu zo’n heerlijke kleine nerd in huis. Een van Wolfs vriendjes had zo’n kubus mee naar school, en Kobe was meteen geïntrigeerd. Als in: “Mama, hebben wij nog zo’n kubus? Of kan je die ergens krijgen?” Ik vroeg even rond, en zowaar, de volgende dag lag er eentje op de tafel in de leraarskamer voor hem, eentje van de kermis, zo bleek. Alleen… Bart had dat natuurlijk weer op zijn Barts gedaan, en had meteen online een wedstrijdkubus besteld, met alles erop en eraan. Het verschil in gebruiksgemak is inderdaad gigantisch, dat geef ik toe, maar de prijs dus ook :-p

Enfin, Kobe werd zelfs helemaal geobsedeerd door het ding: hij keek youtube filmpjes, leerde de algoritmes van buiten, en lost hem inmiddels op in minder dan een minuut. Helemaal, ja, niet gewoon een vlak.

Voor Sinterklaas vroeg hij dan een set kubussen die vanuit China werden verscheept: een 2×2, een 4×4 en zelfs een 5×5. Ook die laatste twee kan hij oplossen, maar daar doet hij wel iets langer over.

Op school is hij intussen een rage begonnen: de helft van zijn klas loopt er al mee rond, en ik moest lachen een paar dagen geleden: aan de kassa in de Colruyt staat zowaar een tafeltje met een stapel kubussen en de handleiding erbij. Geen idee of het door hem komt, maar de Rubik’s kubus is weer helemaal hot.

Op school zijn ze het intussen wel beu om hem ermee vergroeid te zien: hij moet hem wegsteken zodra hij de klas binnenkomt. Of zoals een van de collega’s lachend zei: “Je had zijn gezicht moeten zien! Ik zei: “Kobe, nog een keer, en ik pak hem af en gooi hem weg! Of nee, ik pak hem af, LOS HEM OP, en gooi hem dan weg!” Bij het eerste keek hij nog gewoon, bij het tweede was hij helemaal verschrikt! Zalig”

Mja, het kan geen gemak zijn, uw moeder die op uw eigen school werkt…

 

TIL (Things I Learned)

Er zijn van die dagen dat je een aantal vaststellingen doet.

    • als je dringend moet plassen, is het geen goed idee om de zetelverwarming in je auto op te zetten… Serieus!
    • het is héél moeilijk om een snel uitgesproken ‘bananencake’ niet te laten volgen door “du duuu dududu”. Sorry voor de oorworm :-p

    • de binnenkant van een klavecimbel is de max, maar die dingen zijn blijkbaar zodanig snel ontstemd dat er een vochtregelaar in het betreffende lokaal moet staan.
  • er bestaat een liedje van Monty Python over filosofie.

Onder de indruk

Vermeldde ik terloops tegen Bart dat ik ‘A Tale of Two Cities’ van Dickens aan het lezen was.

“Ah”, zei hij, “It was the best of times, it was the worst of times”.

En toen wist ik meteen weer waarom ik met hem getrouwd ben.

Afbeeldingsresultaat voor a tale of two cities

Leve de zon!

Dat het gisteren, los van de film, toch wel een fijne zondag was, en dat heeft voor mij veel te maken met het toch wel atypische, en zelfs griezelige weer.

We lieten het aan ons hart niet komen en ontbeten in de stralende zon, terwijl zelfs Wolf aan tafel zat. Ha ja, die had al om tien uur scouts, vandaar de verfrissende en ongewone verschijning aan onze ontbijttafel.

Wolf ging vrolijk schilderen in mijn oude schilderskleren, en wij zetten buiten de tuin gewoon klaar, want in dit weer kan je toch gewoon niet binnen blijven zitten, toch?

Er waren zowaar zelfs pasteis de nata bij de koffie.

Ware het niet geweest dat we nog naar die film moesten, we waren nog gaan geocachen ook. Maar om vier uur vertrokken Wolf en ik, en ons pa bleef rustig achter om tegen vijf uur Merel op te vangen en nog een uurtje later ook Kobe. Bart ging na de filmvoorstelling en receptie gewoon weer naar huis, terwijl ik ervoor zorgde dat Wolf nog min of meer op tijd in het Zeepreventorium was.

Omdat er alweer een stevige file stond ter hoogte van Drongen, ben ik dan nog maar een extra aantal caches gaan zoeken in Beernem, heerlijk rustig in het pikdonker.