Witch

Of, zoals mijn ma zegt: van die kleine cakejes met een papiertje rond. Ik had Kobe al wekenlang beloofd dat we er gingen maken, en ik had ook al een hele tijd de nodige gekleurde marsepein liggen, een cakemix, en een hoop dinges om die baksels te versieren. Vandaag ben ik bij de buurvrouw haar versierdingen gaan halen (zij heeft andere figuurtjes dan ik), en we zijn eraan begonnen, Kobe en ik. Achttien cakejes waren er (eentje is gesneuveld omdat ze wilden proeven), zeventien zijn er dus versierd, en één grotere chocoladecake ook. Halverwege is Wolf ook komen meedoen. Drie uur heeft het me gekost, van bakken tot afgewerkt, maar ik heb me er echt wel mee geamuseerd. Zelf heb ik er maar een paar versierd, ik heb vooral marsepein uitgerold voor de jongens, zodat zij hun gang konden gaan.

Merels taart, naar voorbeeld van haar geboortekaartje,  is niet echt goed gelukt, maar soit, het was het proberen waard. En ze was vooral eigenlijk wel lekker. Volgende keer beter.

Omdat we vanavond een paar vrienden op bezoek hebben om iets te drinken, moest ons huis opgeruimd worden. Niet dat het niet proper is, dat wel, maar het is nogal… rommelig :-p Mijn bureau is daar nog het ergste voorbeeld van. I know, I know…

We hebben een hoop rommelhoekjes in de woonkamer opgeruimd, de kinderen hebben hun speelgoed aan de kant gedaan, en ik ben aan dat bureau van me begonnen.

En dan moet ik nog, als ik heel eerlijk ben, toegeven dat ik al een hoop gerief had opgeruimd in de loop van de week. Ik had er dus wel wat werk aan…

Intussen was de woonkamer volledig in orde, en zaten de jongens tv te kijken.

Ik geniet er dus enorm van hoeveel klaarder en zonniger onze woonkamer is geworden na de verbouwing.

Ik gaf Merel een banaan, ruimde verder papieren op, adresseerde brieven aan de sint, en deed verder aan dat bureau. En toen werd het uiteindelijk dit:

Met zelfs een afgestofte en gesnoeide bonsai.

Laat dat volk maar komen!

Dit recept heb ik oorspronkelijk uit de reclameblaadjes van de Colruyt, maar het staat schaamteloos overal op het internet onder persoonlijke namen. Soit, ik ben het hier dus ook maar aan het posten, omdat het zo lekker is. EN omdat je heerlijk gegeten hebt voor behoorlijk weinig calorieën , al bij al.

Ingrediënten (voor 4 personen, tenzij je het als voorgerecht gebruikt)

- 200 g gekookte ham
- een potje van 150 g verse kruidenkaas (bv. Mirée)
- 400 g bladspinazie (diepvries)
- 200 g kerstomaatjes
- 1 vel uitgerold bladerdeeg
- 4 eieren
- 1 dl  room
- 1/4 potje verse bieslook
- kruiden: 1 koffiel. paprikapoeder, 1 koffiel. tijm,
1 koffiel. dille
- peper en zout

Werkwijze:

- Snipper de bieslook fijn en roer door de kruidenkaas. Voeg de dille en wat peper toe.
- Klop de eieren los met de room. Kruid met de paprika, tijm, peper en zout.
- Snij de ham in reepjes of blokjes, of koop gewoon van die hamreepjes in bakjes
- Halveer de kerstomaatjes.

- Leg het uitgerolde bladerdeeg met het bakpapier in een taartvorm.
- Verdeel de diepgevroren spinazie over de bodem, strooi de ham erover en wissel af met hoopjes kruidenkaas. Giet het eimengsel overal rond en versier met de kerstomaatjes (snijvlak naar boven).
- Bak de taart 40 à 45 min. in een op 200°C voorverwarmde oven, tot ze in het midden niet meer vloeibaar is (een mes dat u erin steekt, moet er droog uitkomen). Dien op met een gemengde sla met scheutjes en tomaten.

De enige toegeving die ik gedaan heb, is het gebruik van ultra lichte room van Campina ipv. gewone room. En hier thuis zijn ze er zot op!

(Voor het recept met propunten van Weight Watchers: zie www.dieet-volgen.be)

Begin augustus ben ik met een mini moestuintje begonnen. Omdat je niet echt veel meer kan zaaien op dit moment van het jaar, had ik zes slaplantjes, zes broccoliplantjes en drie rijtjes radijsjes gezaaid.

(foto van 15 augustus)

De sla was geen lang leven beschoren: de duif die in onze boom woont, zag die perfect zitten, ondanks het plastiekzakje dat er hing te wapperen. Meh.

De broccoli deed het wat beter: de kleine plantjes waren stevig aan het groeien, en toen kwamen er slakken. Gisteren ben ik om korrels gegaan en heb ik korrels gestrooid, maar ik vrees dat twee van de zes planten het niet meer zullen halen.

De radijzen daarentegen zijn laaiend enthousiast. De rijtjes stonden zodanig dik dat de plantjes elkaar verstikten, en ik dus meer dan driekwart heb uitgetrokken om de rest plaats te gunnen. Jammer, maar die plantjes zijn zodanig teer dat je ze blijkbaar niet kan verplanten.

Ach, we zien wel. In elk geval ligt mijn uitgeplante munt nog niet dood, ondanks het weer.

Mja. Ik ben bijzonder graag buiten, maar ik pruts niet graag in de tuin. En toch, nu ik een braakliggend stukje grond had, waar tot voor kort het hondenhok was en een boom stond, begon het te kriebelen. En dus ben ik zaterdag om een paar plantjes geweest: zes slaplantjes, zes broccoliplantjes, en een zakje radijszaad. Ik ben benieuwd of het iets zal worden. Echt veel kan ik er niet doen: het is een klein stukje, en het zit nog vol met wortels van de verdwenen boom, dus echt spitten kan ik er ook niet doen.

Ik ben benieuwd.

Ik heb de laatste week gespendeerd aan het opruimen van de zolder. Je kon er niet over of door, en onze kamer zelf stond ook al vol met gerief dat naar diezelfde zolder moest. En als ik zowat het ganse huis eens wil opgeruimd krijgen, dan begin ik best met díe kamer waar eventueel overschotgerief naar toe moet. Zoals dozen van dingen die nog in garantie zijn.

Zoals altijd lagen er een hoop spullen die ondertussen overbodig zijn geworden. Of dingen waarvan ik vroeger dacht dat ik ze wilde houden, maar die intussen weg mogen. Of waarvan ik weet dat, als het origineel kapot gaat, ik een nieuw iets koop, en niet de backup die op zolder ligt.

In elk geval heb ik nu een aantal dingen die ik kwijt wil, waar ik ABSOLUUT geen geld voor wil, maar die nog te goed zijn voor de vuilbak. Als ik ze niet kwijt geraak hier, dan gaan ze naar het kringloopcentrum. Er is maar één caveat: je moet het zelf komen halen. Als je iets wil: laat hier iets achter in de comments, mail me, of twitter. Of vraag het gewoon :-p

1. Hek

2 panelen, en in één daarvan een deurtje

2.Krabpaal ‘verkocht’ aan Femke!

3. Bijzettafeltje mee met Shura!

4. Luster Voor Anthony

5.Tapijt Christina kan het gebruiken :-)

6. Poefje Mag, ondanks de bezwaren van Greet, gaan resideren bij Karel

7. Brievenbus

Was een noodoplossing voor ons. Sluit nog perfect. Bovenaan aan het randje zie je een klein beetje roest, en het vierkant vooraan zijn lijmresten van het plakkaatje dat erop hing.
8. Matrassen

Drie oude matrassen, beetje stoffig intussen. We hielden die als logeermatrassen en die hebben daar ook vaak voor gediend. Nu we wat ouder worden, willen onze logés meer comfort :-p
9. Plafondlampen

Twee identieke stuks. Weg wegens spuuglelijk en nog van de vorige eigenaars: de rand is echt wel goudkleurig metaal, maar dat zie je niet zo goed op de foto.
10. Vitrinekastje Het mag gaan pronken bij Annelies

Destijds (vijftien jaar geleden) gekocht voor mijn schildpadjescollectie. Houten frame, glaswerk en een werkende spot bovenaan. In quasi perfecte staat (zo goed heb ik nu ook weer niet gekeken)

Plots stond ik vrijdag met vijf kilo heerlijke gele pruimen in mijn handen. De buurvrouw vertrok met vakantie, en kreeg alle pruimen van haar pruimelaar aan geen kanten op. Ze zijn heerlijk om te eten, maar vijf kilo is een beetje veel, da’s een ganse grote plastiekzak.

Ik heb dus pruimentaart gemaakt, samen met Kobe, volgens een Weight Watchersrecept dat ik op de site heb gevonden. Er zit in het deeg namelijk geen boter, alleen wat olijfolie, en wat plattekaas voor de smeuïgheid.

Meh. Ik vind ze niet schitterend. Wolf lust de pruimen niet, en blijkbaar moet ook Bart dat niet hebben. Konden die dat nu niet wat eerder zeggen, vooraleer ik aan een gans bakblik begon?

Soit, ik heb de helft van de taart aan mijn ouders gegeven zaterdag, en gisteren een stuk aan de immer sympathieke buurvrouw/apotheker/groot lawaai van de buurt.

Ik denk dat ik met de overschot confituur ga maken, of pruimenmoes. Meh.

Vooraleer u vraagt ‘Wat is in hemelsnaam piada sfogliata?’ (ik hoorde het u denken tot hier): het is Italiaans plat brood, dat je best nog eens bakt in de pan of onder de grill van de oven legt, en trekt nogal sterk op dürüm, alleen ietsje dikker. Het was net Italiaanse week in de Aldi, en ik had er een pakje van mee, maar ik vermoed dat je het wel op andere plaatsen kan krijgen ook, of zelf maken.

Soit, ik heb dus zelf een ‘recept’ gemaakt, Weight Watchers style, kwestie van mijn dieet geen oneer aan te doen. Je kan alle ingrediënten gerust wijzigen qua hoeveelheid, en een piada per persoon nemen, maar ik had met een half meer dan genoeg.

Nodig voor vier personen:

- kipfilet in blokjes
- 1 eetlepel olijfolie
- 1 ui
- zakje wokgroenten, of andere groenten naar keuze. Ik had een zakje (wegens de wokgroenten op) broccoli-bloemkool-wortel genomen, met een bokaaltje sojascheuten erbij.
- 1 eetlepel sojasaus
- 1 eetlepel oestersaus
- 2 piade sfogliate
- peper en zout, en andere kruiden naar smaak

Werkwijze:

- fruit de gesnipperde ui in een wokpan of diepe pan, in een eetlepel olijfolie
- voeg er de kippenblokjes bij, en bak goudbruin
- kook intussen de broccoli, bloemkool en wortel beetgaar. Wokgroenten hoef je niet te koken
- laat de groenten uitlekken, en voeg ze met de sojascheuten bij de kip. Wokgroenten kieper je nu ook gewoon bij de kip. Laat alles al roerend even meebakken
- voeg sojasaus en oestersaus toe, en laat grondig opwarmen. Kruid naar smaak
- leg de piade onder de hete grill, tot het brood warm en knapperig is

Leg het brood op een bord, beleg de helft met een goeie laag van het groentemengsel, en vouw dicht. Snij in twee, en hap er voorzichtig in boven een bord, want de groente durft eruit vallen, stijl dürüm.

Smakelijk!

(en wil je het gerecht met de WW Propoints erbij, kijk dan op dieet-volgen.be)

Wolf vertrekt morgen op kamp. Het zal de allereerste keer zijn dat hij ergens anders slaapt, zonder een van ons of van de familie in zijn buurt. Ik ben alvast benieuwd.

Het kampthema is magie, en er werd gevraagd om iets van tovenaarskleren mee te nemen. Ik heb een gigantische hoop kostuums, maar niks in Wolfs maat, en weinig voor een tovenaar. Vrijdag ben ik dan maar om nachtblauwe stof gegaan, drie euro voor een meter stof van 1.50m. Lang leve de Sleepstraat :-)

Vandaag heb ik dan een ‘kleedje’ in elkaar genaaid voor Wolf. Niks speciaals, gewoon recht, met twee rechte mouwen. Voor verkleedkledij kan dat allemaal :-p Ik vond helaas mijn spuitbus zilververf niet meer, zodat we naar Mariakerke gereden zijn, naar de hobbywinkel, om zilveren textielverf en zilveren satijnlint, bij gebrek aan zilveren biaislint. Ik had daar nog nooit mee gewerkt, maar het viel best wel mee om de halsuitsnijding van een biesje te voorzien. Zoals gezegd, voor verkleedkleren steekt het niet zo nauw. En toen wilde ik de sterren en manen, die ik al uitgeknipt had, op het kleedje sjabloneren. En was het potje zilververf compleet, maar dan ook compleet onvindbaar. Ik heb mijn hele auto uitgekamd, ik ben zelfs met de fiets naar de parking van de Delhaize en naar de crèche gereden om te zien of het niet toevallig uit de auto was gevallen, maar nee hoor: verschwunden. Sa (de Rombautsterm om iets aan te duiden waar je niet meer naar hoeft te zoeken, dat beyound all hope is).

Ik heb dan maar grijze muurverf genomen, nog een chance dat dat hier stond. En al bij al vind ik het resultaat best geslaagd. Zilver was mooier geweest, maar bon.

Edit: net toen we gingen vertrekken naar het station, en de jassen namen, hing ik nog snel een versgekocht pyamaatje weg. Het hing aan een haakje aan de trap, en daarachter… Jawel, stond het potje zilververf. Uiteraard.