Kaarsen maken

Wolf zat bij zijn liefje, en de kleintjes verveelden zich. Toen ik opperde om kaarsen te maken, waren ze meteen enthousiast. Ik heb nog een stapel grote confituurpotten staan, die zijn daar ideaal voor. Oud kaarsvet, wieken en paraffine had ik ook genoeg, dat is zelfs nog meegekomen van bij ons thuis, uit den tijd dat ik samen met ons ma kaarsen maakte.

Enfin, kleurtjes gesorteerd, was gesmolten, wieken gehangen, wasco toegevoegd, laagjes gegoten… We waren wel eventjes bezig, maar het resultaat mag er best zijn, ja.

Vink?

Elk jaar hangen we hier mezenbolletjes in de boom, en die worden druk bezocht. Helaas, dit jaar nog geen roodborstjes gezien, en dat vind ik zo wijze beestjes, ook al blijken het smeerlapjes te zijn naar andere vogels toe.

Veel mezen, af en toe een paar dikke mussen, en ook dit vogeltje. Om een mus te zijn lijkt het me te bruin. Zou het een vink kunnen zijn? Iemand?

Waar ik dan ook weer super goedgezind van word, is de merel die af en toe opduikt. Vorig jaar waren ze vaak met zijn drieën, nu is hij alleen, maar bon, hij is er toch nog, na alle alarmerende berichten over de merelsterfte deze zomer. Zelf kan hij natuurlijk niet aan de mezenbollen hangen, maar hij pikt met plezier alles op wat de anderen hebben laten vallen.

Zalig, toch?

Speculaasbrood

Dat het lang geleden was dat ik nog eens speculaasbrood had gemaakt. Maar nu had ik nog speculaas staan die Bart had gekregen uit Hasselt, maar die nogal stevig doorsmaakt naar kaneel, en die de kinderen dus niet lusten.

Zonde om die weg te moeten gooien, en dus ging die in een brood.

IMG_3970

De speculaas viel misschien niet in de smaak, het brood des te meer: ik heb ervoor moeten schermen :-p

Het recept is er trouwens een van S.O.S. Piet, en hier te vinden. Een dikke aanrader!

Muurknijpers

Als er hier een verjaardagsfeestje is, hangen we graag wat slingers op. De kinderen vinden het fantastisch, maar vroeger konden we in onze houten, gevlekte plafond haakjes indraaien zonder dat het opviel. In een effen witte plafond valt dat zo gelijk wat tegen, en onze spots zijn precies niet zo geschikt om iets aan op te hangen. Het bleef dus altijd behelpen, tot ik in de Blokker per toeval iets zag liggen in de uitverkoop: plastieken knijpertjes die zichzelf vastzetten in een hoek, om slingers aan op te hangen. Een beetje een omgekeerde wasspeld, eigenlijk.

IMG_3402

Maar een gemak, zeg! Ge moet wel wat voorzichtig zijn, want er zitten metalen stukjes aan die wellicht wel krassen zouden kunnen maken, maar verder? De max, jong!

IMG_3403

Ik dacht: ne life hack, ik deel dat hier even met u! Graag gedaan!

Wim

Dat het deze morgen plots aan het sneeuwen was, moet ik u niet vertellen. Dikke stevige vlokken dwarrelden vol enthousiasme naar beneden, en mijn pa belde dat hij niet kwam eten, dat hij de rit niet zag zitten. Heel begrijpelijk, ik was van plan geweest om even naar de markt te gaan, maar had ook wijselijk besloten om dat toch maar niet te doen.

De sneeuw bleef vallen, en het bleek van die stevige, dikke plaksneeuw te zijn, het soort sneeuw dat we hier amper krijgen, en waar van je dus moet profiteren.

Dat deden de kinderen ook prompt: alle drie trokken ze de winterjas aan, stevige schoenen en handschoenen, en stormden ze de tuin in. De sneeuw bleek ideaal voor het rollen van dikke grote sneeuwballen, en het maken van een kanjer van een sneeuwman, meteen Wim genaamd. Op het einde kwam zelfs papa meehelpen.

Het resultaat mocht er zijn:

Ik heb het eten maar wat uitgesteld, want ze waren ongelofelijk mooi aan het spelen ^^

Ze waren wel allemaal redelijk bevroren en vooral ook wel nat, maar niks dat een lekker warm huis en een warme maaltijd niet oplost. En voor die ene keer dat ik zelf kookte, en dus niet Bart, kwam ons pa dus niet eten wegens de sneeuwval. Het was een Ardeens gebraadje met rozemarijn, honing, met geglaceerde wortelen van bij den boer (extra smaak, bedankt, Nelly!), en gans op het einde een paar sneden kaas ertussen. Oh, en pommes duchesse. Gevolgd trouwens door een ijsbûche van karamel met beurre salée, en straks nog misérable… Niet goed voor de calorieën, maar wel gigantisch lekker!

IMG_3453

In de namiddag zochten Merel en Kobe – Wolf was aan het studeren voor zijn wiskunde – nog iets om te doen, en ik gaf ze het idee om broodfiguren te maken, wat ze prompt ook deden. Ik moet toegeven: ze waren eigenlijk best lekker.

 

 

Potten en pannen

Ons pa stuikte vandaag toe met een groot pak in zijn handen. Huh?

Blijkbaar had hij van een deur-aan-deurverkoper een set pannen gekocht. Drie sets zelfs, voor elk van ons drieën. Ik weet niet hoe veel hij ervoor betaald heeft, maar ze gaan niet goedkoop geweest zijn, zo veel is zeker. Stevig, geschikt voor inductie, 30 jaar garantie, en met van die brede oren die niet warm worden. Niet erg mooi, maar bon, ook niet lelijk. En elk deksel heeft een ingebouwde thermometer.

Had ik die pannen nodig? Belange niet, ik heb al mijn gerief. Nee, ‘t was geen set meer, mijn mooie set – die ik nota bene destijds ook van ons pa heb gekregen voor mijn verloving – werkt helaas niet op inductie en staat opgeslagen op zolder in een grote doos. Maar ik had intussen wel ongeveer alles wat ik nodig had gekocht bij de Ikea. Ja, één van de pannen was de perfecte maat die ik nog miste, maar de rest had ik dus al.

IMG_3320

Toch vind ik het wel een mooi cadeau: het zien er heel erg goeie uit, en ze zullen zeker en vast langer meegaan dan de Ikea-exemplaren.

Maar bon, waar moest ik dat nu weer gaan zetten? Ik heb een gigantische pannenschuif, en die staat vol. Dan maar de hele oude exemplaren eruit gehaald die nog van ons kot komen, de hele schuif eens grondig uitgekuist, en er en passant eventjes een Merel ingestoken. Kwestie van te tonen hoe groot die schuif eigenlijk wel is.

En dan weer opgevuld met de nieuwe exemplaren erbij. ‘t Was puzzelen, maar ‘t is toch gelukt.

IMG_3321

Morgen dan maar eens uitproberen.

Bedankt voor het cadeau, pa!