Archive for the 'Graag zien' Category

Nov 09 2017

Al zeven jaar mijn wondertje

Published by under feest,Graag zien,Merel

Lieve Merel

vandaag ben je zeven, en je liep al van gisteren zenuwachtig voor je verjaardag. Ja, als je zeven wordt, is dat nog een belangrijke gebeurtenis, ik weet het. En als je nogal stressgevoelig bent zoals jij, durft dat al eens mislopen. Deze morgen wist je niet wat je wilde aantrekken, dus gingen we samen naar de kast, en zochten dingen uit. Een rode T-shirt was eerst goed, maar werd daarna toch aan de kant geschoven voor een appelblauwzeegroen exemplaar. Daarop had je dan een schitterende bijpassende legging en een rokje, en toen begon je toch plots te huilen. Blijkbaar was het toch niet wat je in gedachten had, en mijn hart brak bij zo veel onzekerheid. Ik snap jou soms niet, muisje: je hebt een schitterend verstand, een prachtig gevoel voor humor, bent ongelofelijk lief, en ziet er ook nog eens goed uit. En toch ben je een en al onzekerheid en twijfel je altijd aan jezelf. Faalangst, omdat je twee van die broers hebt die alles kunnen? Geen idee… Uiteindelijk werd het het blauwe T-shirt met een leggingbroek, en daar kon je je perfect in vinden. Ik slaagde er zelfs in je aan het lachen te krijgen. En je haar, dat hadden we gisterenvoormiddag gewassen en daarna meteen in vlechtjes gedaan, zodat het nu heerlijk golfde.

Beneden aan tafel lagen er een paar kleine cadeautjes, in afwachting van je grote Barbiehuis. Je straalde…

IMG_3275

Papa had grote lekstokken voor je gekocht, maar ik denk dat je het leukste nog de poffertjes als ontbijt vond. Samen met Kobe heb je zowaar een hele zak binnengespeeld. Soms vraag ik mij dat af, muizelijn: waar in dat kleine lijfje van jou steek jij al dat eten? Serieus zeg! Maar je groeit dan ook als kool: ik denk dat je makkelijk  centimeter groter bent dan vorig jaar. Je hebt Lieze, die altijd een paar centimeter groter was dan jij, dan ook vlot voorbij gestoken.

Na het ontbijt reden we samen naar school, want ja, die cake, da’s niet zo makkelijk om te vervoeren. En toen ik je om half vier weer kwam oppikken, straalde je nog meer. De cake was zo goed als volledig op, en meester Wim zei dat hij heel lekker was. Jouw interview voor de klas was ook prima verlopen, en je had er duidelijk deugd van gehad. Ik trok nog snel een verjaardagsfoto met jouw twee beste vriendinnen, en we reden naar huis, terwijl jij, zoals gewoonlijk, honderduit vertelde. Want ja, dat heb je duidelijk geërfd van de vrouwelijke lijn langs beide kanten: je kan on-ge-lo-fe-lijk goed tetteren :-p

IMG_0722

En thuis, thuis was er taart, mét kaarsjes. Ik had een frangipane gehaald, jouw lievelingstaartje, en we hebben die met ons drietjes aangesneden. Ik had zelfs speciaal een glaasje voor je gemaakt.

Kobe speelde zowaar zelfs “Lang zal ze leven in de gloria” voor jou op zijn fagot.

Verder mocht je van mij voor één keertje ongestoord tv kijken, de hele avond. Ha ja, het is jouw verjaardag. Maar nee hoor, dat aanbod sloeg je af: je haalde je Barbies boven en testte meteen de fiets uit, met een gans verhaal erbij. Ik vond het zalig om naar je te luisteren en te kijken hoe jij zat te spelen. Want dat kan je als de beste: op je eentje zitten spelen.

En ‘s avonds, toen stak ik je zoals altijd met een verhaaltje in bed. Ik weet eigenlijk niet wie van ons twee daar het meest van geniet. Jij kruipt dan diep onder je dekentje, met je twee koetjes en je lange koe, tegen me aan, of probeert een beetje mee te lezen, terwijl ik zo veel mogelijk probeer om entertainend te lezen, met stemmetjes en alles erop en eraan. Daarna liggen we altijd nog even te praten en te knuffelen.

Jij vertelde me dat je een fijne verjaardag had gehad, en dat maakte me blij. Want, liefje, voor jou doe ik alles. Of toch bijna.

No responses yet

Nov 05 2017

365 – 05 november 2017 – op zijn zondags

Published by under 365,Graag zien

365-nov05

No responses yet

Nov 03 2017

Vakantie

Published by under Graag zien,Vakantie

Vakantie, dat is:

  • kinderen die fantastische spelletjes spelen met een baby gryphon die Jonas heet en zijn verzorger.
    IMG_3251
  • Bart die fantastisch kookt: versgesneden, nog knapperige groenten in een papillot met zalm, kabeljauw, garnalen, mascarpone en een beetje citroensap. Het ziet er misschien niet uit, maar geloof me, het was echt bijzonder lekker!
    IMG_3253
  • Merel die gezellig in het zonnetje ligt te lezen. Toch nog één van de kinderen die graag leest.
    IMG_3256
  • Wolfs vriendinnetje die langskomt met een boek, meteen blijft eten, en dan ‘s avonds met de rest Mario Kart speelt.
    IMG_3257

Maar verder is er voor mij niet zo veel verschil. Ik lig. En hang was op, en leer Merel heel eventjes fietsen. Eigenlijk kan ze het, maar ze mist zelfvertrouwen, zoals altijd. En dan lig ik weer. Tsja…

No responses yet

Oct 22 2017

Ringen

Published by under Graag zien,Nostalgie

Een drietal weken geleden had ik eindelijk mijn ringen binnen gestoken bij de juwelier. Toen ons ma net gestorven was, vroegen ze in het ziekenhuis wat ze met haar ringen moesten doen. Mijn vader vroeg om ze af te doen en hem te geven. Haar trouwring stak hij zelf aan zijn pink, maar haar prachtige verlovingsring, die ze eigenlijk altijd droeg, gaf hij meteen aan mij. Destijds had hij gespaard om een eigen zeilboot te kopen, maar opteerde hij toch voor een prachtige, dure diamanten ring. Mijn ma verklaarde hem zot, maar ons pa zei er meteen bij: “Dit wordt een erfstuk: dit gaat later naar ons dochter”. Zo geschiedde.

Ik had hem al een paar keer gedragen, maar hij was eigenlijk te klein voor mij: hij paste net aan mijn pinkje, en da’s geen plaats voor een dergelijke ring. Hij zat er ook vaak in de weg, en dus deed ik hem af, waardoor ik hem ooit wel eens kwijt zou spelen. Geen goed idee dus.

Nu was mijn vaste ring, die ik van Bart gekregen had toen ik 32 werd, kapot gegaan. Hij was destijds vergroot, maar die vergroting was nu blijkbaar losgekomen. Als je een ring al 14 jaar onafgebroken draagt, dan doet dat vreselijk raar als je die plots niet meer aanhebt. Dus ja, een ideale gelegenheid om tussen de lessen door even naar Zomergem te rijden en die ringen binnen te steken.

En toen kwam mijn rug daartussen.

Ik heb dus gisteren naar ons pa gebeld met de vraag de ringen op te halen, en vandaag kreeg ik dus een mooi zakje met daarin twee juwelendoosjes, en de twee herstelde, volledig opgepoetste en vergrote ringen. Het heeft geld gekost, maar het is elke euro waard. Ik ben dolcontent, en ons ma haar ring is prachtig…

Foto’s doen hem geen eer aan, maar ik heb het toch geprobeerd.

No responses yet

Oct 22 2017

365 – 22 oktober 2017 – fruitmand van de schoonma

Published by under 365,Goed gezien!,Graag zien

365-okt22

No responses yet

Oct 18 2017

In de watten

Gisteren was Bart nog thuis komen koken voor hem en mij, vandaag stond hij al om kwart over acht patatten te schillen en worst te bakken: hij kon er niet zijn over de middag, maar wilde wel dat wij eten hadden. Ik zei nog dat we gerust pizza konden bestellen, dat de kinderen daar zelfs vragende partij voor waren, maar nee, hij wilde perse zelf koken tussen zijn razend drukke agenda door. Ik vermoed dat hij zich een beetje schuldig voelt omdat hij vannacht in Brussel blijft slapen, maar da’s nergens voor nodig. Samen met de kinderen red ik me best: er is al brood voor vanavond, en de kinderen zijn nu ook niet meer klein he.

Alleen Kobes muziekles is niet gelukt: ik kan niet met de auto rijden, en hij heeft dus geen vervoer. Het is op zich misschien niet ver naar Evergem, maar er zit een razend druk, levensgevaarlijk kruispunt tussen met de R4, en dus kan ik hem niet met de fiets laten gaan. En de tram? Dat zou op zich wel kunnen, maar dat heeft hij nog nooit gedaan, en dus is hij vreselijk onzeker. Ach, van één keertje zijn les te missen gaat hij niet dood. En volgende week hoop ik van zelf te kunnen rijden.

Ik ben trouwens van de pijn al drie kilo kwijt, en het is niet dat ik niet eet: Bart legt me in de watten, er is voortdurend chocolade, en Gwen en Erik hadden zondag ook nog keischattige Halloweenchocolade mee. Al moet ik toegeven dat die voor het grootste deel in twee jongensmonden is verdwenen. Nog een chance dat Merel geen chocolade lust :-p

IMG_0493

En verder? Mja, het gaat met kleine, kleine stapjes vooruit. Stappen lukt zeer behoorlijk, ik gebruik mijn stok minder en minder, en liggen en slapen is pijnvrij, maar zitten is nog echt moeilijk. Ik eet op tien minuten, en ga dan prompt weer liggen. Daarstraks ben ik, mét stok, naar de apotheker gewandeld. Enfin, geschuifeld, de volle 130 meter (volgens Google). IK heb ginder even gerust, en ben dan teruggeschuifeld. Ik was stikkapot, ben daarna minstens een uur blijven liggen, maar eigenlijk was ik best trots op mezelf.

Ik heb me daarna ook buiten geïnstalleerd, lekker in het nog steeds warme weer.

IMG_0502

Zucht.

Een goeie rug, ‘t is een gerief, geloof me.

 

No responses yet

Oct 17 2017

Cadeautje

Dat man en kinderen goede smaak hebben, jawel!

Voor mijn vorige verjaardag had ik een cadeaubon gekregen van M.A.R.T.H.A., een van mijn favoriete winkeltjes in de binnenstad. Je koopt er juweeltjes, sjaals, mutsen, dat soort dingen, maar voor een hele fijne prijs. De juwelen zijn niet met edelstenen, maar wel originele dingen, en dus niet duur.

Een paar weken geleden ben ik er met Merel op een zaterdagvoormiddag binnengestapt, en heb een keuze gemaakt. Ik had dringend nood aan eenvoudige zwarte of zwart/zilveren kettingen voor op de meeste van mijn kleren. Ik heb er drie uitgezocht, en ik heb zelfs nog 30 euro over…

IMG_3191

No responses yet

Sep 27 2017

365 – 27 september 2017 – kraanvogels

Published by under 365,Gent,geocaching,Graag zien,Merel

365-sep27

No responses yet

Sep 12 2017

365 – 12 september 2017 – mijne vent kent mij goed…

Published by under 365,Genieten,Graag zien

365-sep12

No responses yet

Aug 17 2017

365 – 17 augustus 2017 – lang en smal

Published by under 365,Graag zien,Wolf

365-aug17

No responses yet

Next »