Witch

Een zalige maandag in de vakantie, en dus moest er niks. We hebben allemaal lang geslapen (behalve papa dan, die zat al vroeg op zijn werk) en toen ben ik met Merel in bad gegaan. Gelukkig had ik de creche al op voorhand verwittigd dat ze in de vakantie wel kwam (kwestie van ook dingen te kunnen doen met de jongens) maar dat het een pak later kon zijn. Ja dus.

En toen moest ik wel richting Droomland. Ha ja, want ik had al tijden geleden tegen Kobe gezegd dat ze in de vakantie nog een nieuwe Skylander gingen krijgen, en dat was hij dus niet vergeten. Maar als je zijn gezichtje ziet stralen, en zijn ogen ziet blinken, dan is het echt wel het geld waard. Ze spelen niet alleen met die Skylanders op de Wii, maar ook op de PC. Daarnaast speelt Kobe ook met de poppetjes, en houden Wolf en Kobe ganse kaartspelletjes. In de auto houden ze zelfs een spelletje ‘Raad de Skylander’. Goed gerief, quoi :-p

Ze hebben dus bij thuiskomst mogen spelen, maar na het eten vloog de tv onverbiddellijk uit, en moest er buiten gespeeld worden. Met hangmatten en dergelijke, vooral een woest spel met een grote woeste kraken en twee piraten die in hun hangmatboot moesten zien te overleven. Plezier gegarandeerd, al vrees ik dat half Wondelgem heeft kunnen meegenieten van het gebrul en gegil :-p

Een goeie start van de vakantie dus.

Het wordt stilaan ietsje beter, met die koppijn van me. Alleen ben ik nu wel nog geregeld misselijk. Geen idee wat er precies scheelt, maar wijs is het niet.

Vandaag was gelukkig een zeer rustige dag: Bart laten slapen (want die zit met serieus veel rugpijn) en de kinderen croissants voorgezet, zelf wat rondgelummeld en was buitengehangen en dat soort onzin, nog wat geslapen, en dan in de namiddag naar de Ronde kijken. Oh jawel. Met het geluid zeer zachtjes tegen de koppijn, dat wel, maar toch: genoten van een spannende koers.

Wie had dat ooit gedacht, dat ik nog voor de lol naar de koers ging kijken? En het nog goed vinden ook?

Jawel, ik ben er weer voor een namiddag/nacht vanonder.

Ik ga weer eens met een bende van een zestigtal volwassenen de idioot gaan uithangen (zoals een van mijn leerlingen het subtiel uitdrukte) en ga in Zottegem de barbaar gaan spelen. Larp, weet u wel? Ik zal er de enige barbaar zijn, maar de rest zijn evengoed vrienden die allemaal in het krijt staan bij deze professor chirurgijn, ik zal me dus niet gauw vervelen.

Alleen… een bontkostuum in dit weer??? Vannacht, ja, maar ik denk dat ik ga beginnen met Gork Light, wil ik niet wegsmelten.

Tot morgen!

Zo van die familiefeestjes, da’s altijd wijs, vooral als het goed weer is. Dan spelen de kinderen buiten, hebben wij geen last van hun lawaai, en kunnen we rustig kletsen. En af en toe eens lekker wild gaan meespelen met de kinderen. Of een afstandsgestuurde auto van onder de houtmijt vissen.

Gisteren werd Nand drie jaar, en dus kreeg hij vandaag een feestje. Met zijn oma’s en opa’s, en alle nonkels en tantes. En vooral dus ook met de neefjes, die volop profiteerden van het mooie weer en dus buiten speelden.

Er is taart gegeten, veel taart. Helaas. Ze moest maar zo lekker niet zijn.

En ik heb mijn metekindje Marne een flesje gegeven, en bij mij gehouden, en daar heb ik dus van genoten. Al zou ik écht niet nog een baby willen. Laat uit!

Kijk, ik kan het niet helpen, maar hier moest ik vreselijk mee lachen…

Dat is het dus geworden, de nieuwe naam voor Netlash-bSeen: Wijs. En ik vind dat persoonlijk vree wijs. (Voor het hoe en waarom van de nieuwe naam moet u op het Wijsblog zijn, en wel hier.)

Er werd meteen een uitgebreid feest gegeven voor de klanten, met receptie, walking dinner, en verrassingsoptreden van Absynthe Minded. Jawel. Ook vree wijs.

Als vrouw van de CEO (man, wat haat ik dat predicaat!) heb ik de hele avond aan zijn zijde gestaan: de gasten begroeten, korte babbels slaan, vriendelijk glimlachen. Ik zou bijna zeggen: ‘Sois belle et tais-toi’, maar ik ben in geen van beiden vreselijk goed :-p

Het eten was -alweer- zeer lekker, de bediening vlekkeloos, toch voor zover ik kon zien. En passant ben ik er ook in geslaagd Bart een en ander te doen eten, want dat was de hele dag lang nog niet gelukt, door zowel drukte als stress, vermoed ik. Daar heeft hij een vrouw voor, zeker?

Om tien uur trad dan Absynthe Minded aan, voor een zeer gesmaakt mini-concert van een nummer of vijf. Ze hebben twee nieuwe nummers gespeeld van de CD die in mei uitkomt, en ik moet zeggen, het was dik ok. Mooi. Live komt de viool er wel beter uit dan op CD, en daar geniet ik van.

In elk geval vond ik het een zeer geslaagde avond. Mijn voeten vonden dat een beetje minder, maar dat had ik er wel voor over.

Wijs.

Toch wel.

Het feestje van gisteren was nog niet helemaal verteerd, en we mochten vandaag alweer feesten. Met zo’n honderd man. Jawel.

Netlash-bSeen wilde zijn laatste dag onder die naam vieren met een groot personeelsfeest. Eigenlijk vooral omdat de dag daarna tóch een groot bedrijfsfeest werd gegeven voor de nieuwe naam, en dat de gigantische luxetent er dan tóch al stond, met alles erop en eraan. En dat het niet zo evident is om een deftig feest te geven met eten en al voor honderd man, zonder in het trouwzalencircuit te verzeilen.

Een feestje dus.

Uitgebreide receptie, zeer lekker eten, bijzonder lekkere chocoladetaart als dessert, en dan casinospelen. Er stond een pokertafel, een blackjacktafel, en een roulette. En om het allemaal wat spannender te maken, had iedereen veertig eenheden speelgeld gekregen. Degene die op het einde van de avond het meeste geld had bijeengekregen, kreeg een grote fles Bollinger, en vooral ook 250 échte euro’s aan FNACbons. Al eens de moeite om voor te spelen, nee? De pokertafel werd meteen bezet, en daar ging ook het meeste geld om, zodat daar ook de latere winnaar te bespeuren viel.

Er werd gespeeld, gedronken, gekletst en gedanst. En om middernacht werd er ook een einde aan gebreid, want er moest de dag nadien wel degelijk gewerkt worden, en trouwens ook gefeest. Maar daarover morgen dus meer.

Bedrijfsfeest bij Netlash-bSeen – nog net onder die naam.

Een paar dagen geleden zag ik op Twitter de volgende tweet van Bart passeren: “En toen moest ik plots het gsm-nummer van mijn vrouw zeggen, en wist ik het niet meer. Damn smartphone!”

Bleek het om iemand van Telefacts te gaan, die op zoek was naar een ‘gewone’ vrouw met een smartphone. Ze hadden al twee jongere mensen, nu zochten ze iemand die al wat ouder was met een gezin en zo. En kwamen ze dus via via bij mij terecht.

Ik heb even getwijfeld, maar bon, het was toch vakantie, de jongens gingen zo’n cameraploeg wel leuk vinden, dus waarom ook niet. Zolang ze me maar geen woorden in de mond zouden leggen, en ik ervoor zorgde dat ik niet te freaky overkwam :-p

Ze stonden hier deze morgen rond negen uur, filmden hoe ik Merel ging afzetten in de crèche, deden van interview, filmden me met de kinderen in de Delhaize, gingen samen met ons iets eten in de Pizzahut (waar ze niet gefilmd hebben omdat de toelating er maar niet doorgekomen was), en kwamen daarna nog even terug omdat ze iets vergeten opnemen waren, en gingen toen ook nog mee naar een speeltuintje, tot groot jolijt van de jongens.

Ik hou mijn hart een beetje vast van wat het zal worden, maar ik denk niet dat ik al te freaky dingen gezegd/gedaan heb. Al kunnen ze met montage veel doen, natuurlijk.

Al bij al was het wel een leuke dag, toch wel. En dat voor wellicht maar een paar minuten uitzending. Dure bezigheid, medunkt.

Zij is al een stuk ouder, want ze heeft genoeg meisjeskleren. Maar toch wilde ik deze foto. De kast is al een paar jaar verdwenen, sinds de verbouwing, maar toch… Ze lijken echt wel op elkaar.