Witch

Om half acht deze morgen zaten wij met ons gezinnetje al in de auto. Jawel, op een zaterdag dan nog. We sjeesden naar Merchtem (bij Brussel) naar nonkel Koen en tante Else, want onze twee spruiten mochten daar de hele dag en een nachtje blijven, joepie!

Een paar hindernissen ( zo ’s morgens vroeg vergeet ne mens blijkbaar al eens dat er een bedje moet meegenomen worden) later waren Bart en ik op weg naar Berchem, naar het gebouw van ALM, alwaar Barcamp Antwerpen 2010 doorging. Nee, dat heeft niks te maken met zuipen (je moet het woord barcamp maar eens opzoeken op wikipedia, als je het gegeven niet kent) maar wel alles met een unconferentie. Iemand (of een aantal mensen) organiseert een zaal, een aantal sponsors voor materiaal en eten ’s middags, en vooral ook voor de koffie, en alle aanwezigen doen iets. Doorgaans is dat een korte presentatie geven van zo’n 20 minuten, over de meest uiteenlopende onderwerpen. Aangezien er veel te veel mensen zijn, worden er vier presentaties tegelijk gegeven in verschillende zalen. Dat vind ik trouwens het moeilijkste aspect van zo’n barcamp: kiezen tussen vier onderwerpen. Vroeger was zo’n barcamp bijzonder geeky, en ging het vooral over programmeren en andere IT-gerelateerde onderwerpen. Nu is barcamp veel algemener geworden.

Zelf heb ik doorheen de dag 10 presentaties bijgewoond, en er eentje gegeven:

- @pekesenertjes mocht voor mij beginnen met Kunstgeschiedenis en nieuwe media. Ik vond het razend interessant, heb zelfs een paar aha-erlebnissen gehad.

- @steffest vind ik zo’n knap verteller, dat ik gaan luisteren ben naar Het Masterplan – van FOWA tot tweetshirt V1.25. Hij is goed bezig!

- Bij @maartekes zijn presentatie over Structuur in elk verhaal of film heb ik uitvoerig nota genomen: perfect toepasbaar op zowat alle klassieke verhalen zoals de Aeneis.

- @janseurinck had het over Intellectuele eigendom en piraterij

- @leenta demonstreerde hoe je mits bepaalde zelfmassages een stuk relaxter kan zijn. Helaas had ze de tijd een beetje optimistisch ingeschat, waardoor we jammer genoeg niet méér op elkaar konden uitproberen dan een handmassage.

- @sasvangent was razend goed geplaatst (wegens zelf een inwijkeling) om ons enige verschillen uit te leggen tussen Hollanders en Belgen. Of hoe je best bij het zakendoen op een paar punten gaat letten.

- @marijnsomers demonstreerde de Basis van de schermsport

- mijn allerliefste @netlash ben ik ook gaan beluisteren: De brute realiteit van Social Media. Ik kan nog wel wat leren van hem als het over presentaties gaat.

- @fotograaf mocht komen uitleggen hoe hij het doet om zo onuitstaanbaar te zijn, aka voortdurend wel ergens op reis te gaan: Tips & tricks to make frequent travelling affordable. Fijne dingen bijgeleerd, denk ik zo.

- De dag heb ik in schoonheid beëindigd met een presentatie van @bunker en @saraVDV: Geeky Love is…”: hele mooie foto’s, en vooral ook bijzonder herkenbaar.

De organisatie zat trouwens quasi vlekkeloos in elkaar: lekker ontbijt, goeie koffie van Nespresso, broodjes die je op voorhand kon bestellen en soep a volonté, brownies in de namiddag, een vlot verloop, goeie locatie, mooie T-shirts (al draag ik dat zelf niet) leuke mensen, en een bijzonder vervelende manier om te laten weten dat de tijd om was :-p

Ik was moe, kan je dat geloven? Daarna zijn we trouwens nog uitgebreid en bijzonder lekker gaan eten in Huis Goossens met de Talking-Headers, maar da’s voor een andere post.

In tegenstelling tot gisteren ben ik vandaag wél goedgezind.

De zon schijnt, mijn leerlingen gedragen zich zoals het hoort, ik heb een goeie stagiair (er is altijd ruimte voor verbetering, maar hij doet dat goed) en ik hou van mijn werk.

Bovendien ben ik op vrijdag klaar met werken om 12.00. Correctie: klaar met lesgeven. Ik ben rustig naar huis gereden, en heb mijn nieuwe PC uitgepakt. Aansluiten was een fluitje van een cent, en het ding is volledig geïnstalleerd. Bovendien hoor je hem nauwelijks, en dat meen ik ook: het moet al echt muisstil zijn om te horen dat hij aanstaat. Prachtig dus! De Windows 7 is even wennen, en het nieuwe toetsenbord ook (mijn ouwe split key keyboard werkt niet op USB, helaas) maar verder ben ik bijzonder tevreden. Nu ben ik dus stukjes bij beetjes aan het instellen.

Daarna ben ik de kinderen gaan ophalen en met hen richting Delhaize getrokken. Ook zij waren allebei goed gezind, en dat werkt aanstekelijk.

De zon: het doet wat met een mens. Of het kan ook aan die goeie nacht slaap of de nieuwe PC liggen natuurlijk :-p

Dinsdag was er klassenraad, maar die van mijn vriendin ging veel langer duren dan die van mij, en daarom had ze me gevraagd om haar Bo (ongeveer 2) mee te nemen uit de creche die bij de school hoort.
Toen ik dus op het onverwachts aan de naschoolse opvang van mijn jongens aankwam met een buggy en een mooi lief klein meisje daarin, kwam Kobe meteen op me toegelopen. ‘Ooh mama, is dat nu mijn zusje?”
Was het maar zo eenvoudig :-p

Daarnet waren ze trouwens nogal wild aan het spelen. We hebben een grote brede stoffen zetel, die er echt op gekocht is om languit in te liggen en te spelen en te springen. Er zijn ook een hoop kussens bij, en samen met de tv-dekentjes kan je daar prachtige forten mee bouwen, of frittakazen, zoals de kinderen het noemen. Deze keer was het meer dan een frittakaas, zei Wolf, het was een kong-fu-patat! En blijkbaar moet daar dan enthousiast op gesprongen worden, over gesprongen, af gesprongen, totdat ze allebei nat zijn van het zweet en ze enkel nog in hun ondergoed staan. En leuk dat dat is! En als er al eentje af dondert, dan weet hij dat het zijn eigen schuld is, en duurt het huilen ook nooit lang. Want zie eens dat ik ze zou verbieden om voortaan nog een frittakaas te bouwen!

Deze voormiddag ben ik nog maar eens een paar uur gaan zingen, en nu heb ik het wel eventjes gehad met Zelenka zijn Missa Votiva. Ik zal het nog wel instuderen, maar nu eventjes niet :-p

Deze namiddag waren we dan samen met andere vrienden uitgenodigd bij mijn nicht en haar man en drie dochters. Vroeger kwam ik bijna wekelijks bij hen over de vloer, maar nu was het maanden geleden. Onze familie informeert dan bezorgd of we soms boel hebben, maar we hebben eigenlijk allebei een zeer druk leven, en kinderen met woensdagnamiddag- en zaterdagactiviteiten.

Soit, Sofie had zich uitgeput in het maken van heerlijke taarten, zodat ik een klein stukje chocoladetaart heb gegeten, en een klein stukje appeltaart. Het heeft me bijzonder gesmaakt.

Hetzelfde geldt voor de kaasschotel  ’s avonds: een plethora aan heerlijke kazen, een zestal verschillende soorten brood, en gelukkig ook een grote kom sla en veel fruit tussen de kaas. Ik heb dus met mate brood gegeten, een paar stukjes kaas enorm laten smaken (goh, die lopende brie: fantastisch gewoon!) en vooral sla gegeten, stukjes meloen, druiven, aardbeien, radijsjes en dergelijke.

Zeg zelf: die schotel zag er toch heerlijk uit, nee?

De titel zegt het al: ik ben al het hele weekend aan het zingen. Het is gisteravond begonnen met een stevige repetitie, en is vandaag om halftien weer begonnen, tot zo’n uur of vijf. De meesten zijn blijven slapen, maar dat zag ik niet zitten met de kinderen en zo.

Wist u trouwens dat er een jeugdherberg was in Laarne? Ik nu wel.

Vandaag heb ik de kinderen meegenomen: het vroegere jeugdkamerkoor is aan het opgroeien, en er zijn massa’s kleine kinderen. Wolf was de oudste van 9 aanwezige kinderen: we hadden samengelegd voor twee babysits, zodat we onze respectieve echtgenoten niet moesten opzadelen met hen en ons niet schuldig hoefden te voelen.

De kinderen vonden het best leuk, zo’n andere omgeving, andere speelkameraadjes, en ander speelgoed. Kobe wilde uiteraard niet slapen, en was compleet uitgeteld.

En ik? Ik ken al een pak meer van Zelenka, maar heb vooral geleerd dat ik nog behoorlijk wat ga moeten studeren. Poeh!

Sinds een goeie maand of zo zit ik in de redactie van Gent Blogt, het stadsblog van de mooiste stad van Vlaanderen.

En daarom kan u me vanavond normalerwijs (ik ben niet de meest sociale persoon ter wereld) op het verjaardagsfeestje vinden. Kom gerust hallo zeggen. Maar zorg eigenlijk gewoon dat u er bent, en ik trakteer u op een drankje.

Vandaag zijn we eindelijk gaan nieuwjaren bij mijn broer. Ik had al een paar pogingen ondernomen om ons samen te krijgen, maar die waren jammerlijk mislukt. Toen had mijn jongste broer maar het heft in handen genomen, waardoor we vandaag, samen met mijn andere broer en diens gezin, waren uitgenodigd om pannenkoeken te gaan eten.

Er was eigenlijk vooral veel lawaai :-p Wat wil je: Wolf (6), Alexander (3,5), Kobe (2,5), en daar dan nog een kleine muis van nog geen jaar oud tussen, Nand. Ze hebben zich rot geamuseerd, dat wel, maar het enige moment waarop we ze stil kregen, was toen ze een pannenkoek aan het eten waren.

Mijn broertje had ze effenaan staan bakken, en ze waren heerlijk! Zelfs ik heb er twee gegeten (5 WW-punten per stuk, omdat ik er nog wat suiker op had gestrooid).

Eigenlijk zouden we elkaar wat vaker moeten zien, want het is elke keer weer gezellig. Alleen zijn onze agenda’s allemaal zo druk, en vragen kleine kinderen ook nogal wat slaaptijd, zodat het elke keer weer kort is.

Jammer, eigenlijk.

Daarstraks, in de auto. Kobe (2,5) zit in zijn kinderstoel naast mij.

- Zeg mama, ik moet wel gaan werken he!

- Oh? Moet jij werken? Waar moet jij dan werken?

- Op school he mama. (Hij gaat al een volle vijf dagen naar school, mind you).

- Ah, en wat moet jij dan doen van werk op school?

- (Ernstig gezicht) Koekjes eten.

- Ah. En moet jij nog dingen doen?

- Ja, trainen (spreek uit: treenen).

- Oh? En waarvoor moet jij dan trainen, Kobe?

- Ik moet trainen voor de boterhammetjes! (Ik proest het net niet uit.)

- Ach zo. En moet jij nog iets doen van werk?

- Nee hoor mama, da’s alles. Da’s genoeg. Da’s al veel hoor!

En gij nu :-p

Vrijdag heb ik een onverwacht gezellige namiddag gehad.

Ik moest lesgeven tot 12.05u, en had daarna Twunch in de Greenway in Gent. We hadden al bij al een hoop volk, en blijkbaar een zeer gastvrije eigenaar, gezien de etalage :-p

Er was een ganse hoop volk, en daaronder ook Saskia, een ingeweken, goed geschifte Nederlandse die een tijdlang in Gent heeft gewoond, maar nu beroepshalve zich in Antwerpen ophoudt. Ze is momenteel bezig aan een alternatieve stadsgids over Gent, en vroeg nog een aantal adresjes. De leerkracht in mij kwam boven en ik kon het niet laten hier en daar een schrijffout aan te duiden in haar conceptexemplaar, en vooral een aantal dingen toe te voegen. Toen ze blijkbaar de Antoniuskaai niet kende, en de bijhorende prachtige brug van Walter De Buck, heb ik haar meteen maar meegenomen in die richting.

We zijn wel eerst in de Walter (Gents nieuwste hippe koffieplaats) een koffie gaan drinken, en daarna een fijne wandeling gedaan via ‘t Gewad, het Prinsenhof en de Antoniuskaai. Omdat ze ook nog in Simon Says wou gaan kijken, zijn we daar dan opnieuw een koffie gaan drinken.
Vandaaruit ben ik dan nog naar de Inno getrokken (zij bleef daar zitten om de wifi te misbruiken om nog wat te werken) om een paars hoedje (gespot door mijn ma) te kopen, en al bij al was ik pas tegen zes uur terug thuis, mét zere voeten (want ik had die wandeling niet voorzien en dus geen goeie schoenen aan).

Al bij al dus een drukke, fijne, en vooral onverwachte namiddag gehad.

En geen bal van het voorziene schoolwerk gedaan, maar bon :-p

Na een half jaar pauze was er gisteren eindelijk weer eens een Tweiclub. Blijkbaar was de datum niet bijzonder goed gekozen, want nogal wat mensen waren nog bezig met examens, of lagen ziek in hun zetel te zuchten.

Het resultaat was dat we met vier gezellig in de zetel zaten: San, Patricia, Els en ik. Ik heb een sjaal voor Kobe afgewerkt, San heeft een volledige muts (mét bloem) gehaakt voor een vriendin, Patricia heeft duchtig zitten tellen en uiteindelijk iets nieuws opgezet, en Els was bezig met een Nepalese oormuts. Tussen het getik van breinaalden en haaknaalden door hebben we oeverloos zitten kletsen, chips gegeten en een klein taartje naar binnen gespeeld.

Rond half twaalf heb ik uiteindelijk iedereen naar huis gestuurd, of we hadden er nog minstens een uur gezeten.

Hopelijk de volgende keer weer wat meer volk?