Ontstekingen en andere onnozeliteiten

Jawel, ik ben dus een van die weinige mensen die haar wijsheidstanden laat trekken en daar dan een mega infectie op krijgt. Ik dàcht al dat het niet normaal was dat die zwelling na een paar dagen nog niet verminderd was, wel integendeel.

De donderdag die tanden er dus laten uithalen, de vrijdag en zaterdag dood gelegen van de zeer, de zondag eigenlijk idem, de maandag dan maar gebeld naar het ziekenhuis en na veel vijven en zessen doorverbonden geworden met de stomatoloog van dienst (want het UZ maakt de brug en was dus eigenlijk feitelijk zo’n beetje dicht). Die heeft me per telefoon zware antibiotica voorgeschreven (die ik gelukkig nog liggen had, bespaarde me een trip naar de huisarts), en woensdagmorgen ikke op controle, met nog steeds mega-, maar niet meer hyperkaak. Er zat een keiharde bol van 5 cm doorsnede in de breedte (gelukkig niet in de hoogte) en die moest weg, maar ze gingen er gelukkig niet meer aan snijden. De antibiotica begon eindelijk te werken, en ondertussen kan ik mijn bakkes al drie cm open doen, en is de ontsteking zo goed als weg. Ik ben vrijdag voor we op weekend gingen nog even op controle gemoeten, en ja, ze waren content, precies alsof ze er eigenlijk een beetje mee ingezeten hadden. Hmm. Fishy.
Puh. Ik heb het al gezegd: rommel en brol.

Miserabele hamster

Ik heb al eeuwen last van mijn tanden/kaak. Het zou aan drie verschillende dingen liggen, en de samenloop ervan zorgt dus voor een pak pijn. Oi.

Stap 1: is al ondernomen nog voor we met vakantie gingen, dus in de loop van juli: het onzenuwen van een dode tand, en tegelijkertijd ervoor zorgen dat de ontsteking op de wortel van die tand verdween. Check.

Stap 2: ik heb in juli een moedige poging ondernomen om een NMR-scan van mijn kaakgewricht dat knapt en kraakt en klakt te laten nemen. Helaas, tot mijn ontzetting heeft de claustrofobie – waarvan ik nauwelijks wist dat ik ze had – de overhand genomen, en ben ik na 20 seconden al beginnen gillen dat ik eruit wilde. Geen stap twee dus.

Stap 3: het laten weghalen van twee wijsheidstanden aan de linkerkant. Dinsdag gebeld, en donderdag al een afspraak. Geen greintje pijn gevoeld (ondanks het feit dat ik zat te schudden van de schrik – bij wijze van spreken), en op een uur was ik ervan af, met een bloedende mond, een compleet gevoelloze linkerkaak en tong, en een groot hart want ik had het toch maar even gedaan en het viel al bij al goed mee. Eén draadje bovenaan om het bloeden te stoppen, en vijf draadjes onderaan, want daar was het een pak lastiger geweest om die recalcitrante tand eruit te krijgen.

Lang leve de pijnstillers: gisterenavond nog rollenspel gespeeld, met een haalbare kaak. Redelijk goed geslapen, en opgestaan met een kaak waar elke weldenkende hamster stikjaloers op zou zijn. Ik heb er zelfs een foto van genomen, ik wil er later zelf ook mee kunnen lachen.
Wolfje buitengekuist met Bart, en in mijn slaapkleren onder een dekentje in de zetel gaan liggen, wegens veel te mottig. Wakker geworden rond 3 uur, en vijf minuten daarna stond mijn ma hier om verder te schilderen. Amper iets kunnen eten want mijn bakkes gaat niet open, klein beetje geholpen boven met afplakken, en vooral weer gevegeteerd in de zetel.

Wolf gaan halen, zijn energievloedgolf proberen opvangen (lang leve schilderende oma’s), het ventje vol eten gestopt, pyama aangedaan, samen in de zetel, en dan in zijn bed.

En nu verga ik van de koppijn, al is de rest iets minder dank zij mijn goede vriend Ibuprofen. Ik denk dat ik ga slapen. Ik hoop alleen dat Bart geen accident heeft ergens onder de baan, want hij is nog niet thuis (hij had gezegd dat het later kon worden).

Puh. Wijsheidstanden. Rommel, ja.

Oeps

Gisterenavond, toen ik rond een uur of acht de rotonde van de Dampoort opreed, heb ik bijna bloggend Vlaanderens nummer één van zijn sokken gereden. Jawel, Michel, die auto die jou nog nét niet de pas afsneed, en waarvoor ik een geërgerde blik in mijn richting kreeg, dat was ondergetekende. Ik was zodanig onder de indruk van de kaarsrechte figuur met wapperende manen en semi-wapperende jas op de fiets, dat ik prompt vergat hem voorrang te verlenen.

Betekent dat dat je nu ook een BG bent, mijnheer Vuylsteke ?

In elk geval mijn excuses voor het voorval, de volgende keer zal ik je luid toeterend en zwaaiend laten voorgaan :-p

Auto

Mocht iemand een nieuwe wagen zoeken, een goede vriend van me krijgt een bedrijfswagen en doet zijn Peugeot 206 Berline – Urban 1.4 HDi diesel (5 deuren) van nog geen twee jaar oud van de hand.

Laat iets weten mocht het je interesseren.