Verkneukeltelevisie

Oh ja, ook ik heb gisteren in een dubbele deuk gelegen met Beauty & the Nerd. Hilarisch gewoon, en mijn kaken zagen rood van plaatsvervangende schaamte. Al vrees ik dat ik hoe dan ook meer in het Nerdkamp thuishoor dan wat anders: ik ben in de lach geschoten met het Think-Geek T-shirt van een van de nerds :-p Yeah, ik vraag me af hoeveel vrouwen het er me nadoen, toch van degenen die niets te maken hebben met de programmeerwereld :-p

Badkamergedicht

Ik ben op zoek naar een badkamergedicht. Yep, een badkamergedicht.
In onze nieuwe  badkamer ben ik niet van plan glasgordijnen of zo te hangen, maar ik kan het ook niet zo laten wegens nogal enthousiaste mogelijke inkijk van onze buren. Een heel erg mooie optie is dan gezandstraald glas, of, bij reeds bestaande ramen, een plastiekfolie die hetzelfde effect creërt. En het leuke is dat je dan in die folie iets kan doen met figuren of letters of zo. Vandaar dus een badkamergedicht.

Iemand een suggestie? Ik ken veel keukengedichten, zelfs een toiletpotgedicht, maar geen badkamergedicht. Heb al zitten neuzen in diverse bundels, maar geen geluk tot hiertoe.

Mozaiek

Het is de bedoeling om in de nieuwe badkamer zelf een mozaiek aan te brengen. Ik heb altijd al gezegd dat ik de dolfijnen van Kreta in mijn badkamer wil, en daar ben ik dan ook hard aan bezig.

Eind augustus heb ik een cursus mozaieken hier in Gent gevolgd, en dat is me bijzonder meegevallen. Ik ben begonnen aan een halfronde tafel om in die bewuste badkamer te zetten: ik moest het mozaieken nog leren, en op deze manier krijg ik de dolfijnen al in de vingers.

Het is heel leuk om te doen, maar gaat bijzonder traag, toch als je het zo secuur wil doen als ik. Hieronder vind je de vooruitgang week na week (ik kan meestal op vrijdag een uur of 2-3 vrijmaken om daar ter plekke te gaan verderwerken):

dolfijn8-9.jpg
dolfijn15-9.jpg

dolfijn22-9.JPG
dolfijn29-9.JPG

dolfijn6-10.jpg

Mozaiek

Puh. Mijn handen doen zeer, mijn polsen doen zeer, mijn armen doen zeer, en ik verwacht dat het morgen nog een pakje erger wordt.
Fijn hoor, zo’n workshop mozaiken.

Nee, in alle ernst: vandaag dus weesten mozaieken. Van negen tot half een de theorie: geschiedenis, materiaal, ondergrond, lijmkeuzes, voegspecie, gereedschap, enfin, the works. Na een heerlijk maal in The Mosquito Coast, zo ongeveer schuin tegenover de deur, eindelijk zelf mogen beginnen tekenen, uitwerken, tegels snijden, knippen, knabbelen, en vooral veel puzzelen.
Ik heb het weer ambitieus gezien: een halfrond bijzettafeltje met de dolfijnen van Kreta erop (enfin, één ervan) om dan later in onze nieuw te bouwen badkamer twee van die exemplaren op de muur te zetten. Heel fijn prutswerk, en op drie uur ben ik er enkel in geslaagd de kop van het beestje in steen te vereeuwigen. Ziet er wel beestig goed uit, ben bijzonder blij. Alleen gaan daar nog bijzonder veel uren inkruipen, dat weet ik nu al.
Hmm. Foto’s volgen nog wel eens als ik eraan denk een foto te nemen.

Pijp uit.

Mijn pijp is uit voor vandaag. De pezen in mijn linkeronderarm krampen, en mijn schouders protesteren ook al.

Deze morgen op school administratief werk, en inschrijvingen gedaan. Niks bijzonders. Daarna een collega lesvoorbereidingen en dergelijke doorgegeven. Ook niks speciaals.

Daarna beginnen schilderen boven, een groot stuk met de rol gedaan, en daar houdt mijn lijf niet van. Kwart voor acht in propere kleren geschoten, naar de Brico gevlamd, hoekplintjes gekocht, en nu het laatste anderhalf uur manueel plintjes zitten zagen. Ugh. Het ziet er goed uit. Alleen wegen die laatste loodjes verdomd zwaar. Pff.

Wolf

Ik heb eindelijk alle posts aan Wolf overgezet. Vanaf zijn geboorte al schrijf ik een soort brieven aan mijn zoontje, als soortement van dagboek. Tot hiertoe was dat gewoon in Dreamweaver in tekstvorm, maar ik heb me nu beziggehouden om alle 160 posts over te zetten naar een blog, zodat er ook statistieken kunnen bijgehouden worden, commentaren achtergelaten, tags toegevoegd enz.

Wie de ontwikkeling en vooral capriolen van een peuter wil lezen, wees welkom op Wolfs blog.

Blauwe reiger

‘t Is dat ik al te laat was en mijn fototoestel niet bij had, maarre… Ik heb daarnet (20.30u) in het voorbijrijden aan de Watersportbaan een blauwe reiger zien zitten op een verlichtingspaal. Quite the sight.

Gent is toch een schone stad, nee ?

(btw, Huug, was jij dat die daar aan het lopen was ?)

Grrr.

Kijk he, soms he, zo heel soms he, zou ik Wolf zijn nek willen omdraaien. Hij is vandaag mee in ‘t stad geweest en heeft wel vijf keer netjes op het toilet een plasje gedaan.

We zijn thuis, hij is buiten aan het spelen, en plots komt hij me halen omdat hij kaka heeft gedaan. Een gigantische hoop in zijn onderbroek en broek. En wie staat er weer kak uit te wassen ? Hmm ? Fijn hoor, zo’n zindelijkheidstraining.

Hmpf.

Center Parcs

Yep, Center Parcs is wijs, vooral mee ne kleinen van tweeënhalf, en uw broertje en diens vriendin die er zot van zijn en dus de ideale babysits vormen.

Uhhuh. Veels te veel gegeten en vooral veels te veel koffie gedronken in die paar dagen.

Maar wel goed geamuseerd, en daar gaat het om.

Ontstekingen en andere onnozeliteiten

Jawel, ik ben dus een van die weinige mensen die haar wijsheidstanden laat trekken en daar dan een mega infectie op krijgt. Ik dàcht al dat het niet normaal was dat die zwelling na een paar dagen nog niet verminderd was, wel integendeel.

De donderdag die tanden er dus laten uithalen, de vrijdag en zaterdag dood gelegen van de zeer, de zondag eigenlijk idem, de maandag dan maar gebeld naar het ziekenhuis en na veel vijven en zessen doorverbonden geworden met de stomatoloog van dienst (want het UZ maakt de brug en was dus eigenlijk feitelijk zo’n beetje dicht). Die heeft me per telefoon zware antibiotica voorgeschreven (die ik gelukkig nog liggen had, bespaarde me een trip naar de huisarts), en woensdagmorgen ikke op controle, met nog steeds mega-, maar niet meer hyperkaak. Er zat een keiharde bol van 5 cm doorsnede in de breedte (gelukkig niet in de hoogte) en die moest weg, maar ze gingen er gelukkig niet meer aan snijden. De antibiotica begon eindelijk te werken, en ondertussen kan ik mijn bakkes al drie cm open doen, en is de ontsteking zo goed als weg. Ik ben vrijdag voor we op weekend gingen nog even op controle gemoeten, en ja, ze waren content, precies alsof ze er eigenlijk een beetje mee ingezeten hadden. Hmm. Fishy.
Puh. Ik heb het al gezegd: rommel en brol.