Archive for November, 2015

Nov 30 2015

Laatste lesdag

Published by under Aiaiai,Merel

Nog een chance dat ik op maandag enkel in de namiddag moet lesgeven: Merel is ziek.

Deze morgen, toen ik bij haar onder de dekens kroop om haar wakker te maken, viel het me meteen op: ze gloeide helemaal! En ja hoor, zodra ze in de badkamer kwam, kroop ze weer tegen me aan: “Mama, ik voel me eigenlijk niet zo lekker…” De koorts bleek iets meer dan 38°, niks dramatisch, maar genoeg om inderdaad ziek te zijn. Even later kwam een glas water er ook weer uit.

Ik liet haar naar een film kijken, waarna ze prompt weer in slaap viel. Tegen half een kwam Bart thuis eten, en een twintig minuten later vertrok ik richting school: de laatste twee lessen van 2015. Het gaat met andere woorden weer gigantisch snel, en ik wilde die lessen echt niet missen.

Toen ik om kwart voor vier weer thuis kwam, stond Bart al met zijn jas aan: hij had om vier uur een vergadering op kantoor. Het was met andere woorden een nipte dag, maar het lukte wel.

Hopelijk voelt ze zich morgen beter, want ik moet misschien niet gaan werken, maar ik had andere plannen, en dan valt dat ook weer in het water. Tsja.

No responses yet

Nov 30 2015

365 – 30 november 2015 – ziek Mereltje

365-nov30

No responses yet

Nov 29 2015

Heerlijk rustig weekend

Dit weekend was een prachtexemplaar: geen druk, alle punten voor school binnen, en ook geen verplichtingen.

Merel was zaterdagnamiddag weg, en hier was het helemaal rustig. Ik kon in alle stilte aan mijn examens werken, bloggen – de gigantische achterstand wegwerken dus – en zelfs een beetje lezen. En ‘s avonds was er een best wel fijne sessie van Nachtkronieken in Antwerpen, waarvoor ik nog eens non mocht spelen.

Zondag heb ik heerlijk lang geslapen, nog geblogd, examens afgewerkt, en alweer een klein beetje gelezen, stel je voor zeg! En intussen werd er hier een gigantisch kamp gebouwd en liepen er plots drie ninja’s in mijn huis, een rode, een groene en een witte, alledrie op ‘sluipkousen’.

IMG_0572

Toen Wolf naar de scouts was, werd de plasticine bovengehaald:

Beide foto’s zijn trouwens door Merel getrokken.

Al bij al een zeer deugddoend weekend na alle drukte van de afgelopen weken. En ja, ik weet het, ik doe ook te veel, maar zou jij dingen als Tafel 24 of de Opera afslaan? Ikke niet dus.

No responses yet

Nov 29 2015

365 – 29 november 2015 – vuile vergadering

Published by under 365,Aiaiai,Wolf

Hij mocht niet zomaar binnen, en ik heb alles twee keer moeten wassen.

365-nov29

No responses yet

Nov 28 2015

K3

Published by under Aiaiai,feest,Môh!,Merel

Hier ten huize heerst er al even weer een complete K3-gekte. We hadden vroeger al een drietal CDs van hen, maar nu, met het programma K3 zoekt K3, was het hek helemaal van de dam. De kinderen namen de shows zelfs op om ze dan ‘s morgens te kunnen bekijken, en ik geef het eerlijk toe, ik keek ook. En ik was ook ontgoocheld toen het de verkeerde meisjes werden :-p

En toen liet het schoonzusje weten dat ze al lang geleden voor Merel als verjaardagscadeautje een ticket voor de afscheidstournee had geboekt, samen met haar twee nichtjes. Niet zomaar een van de concerten, trouwens, wel de première hier in Gent. En recenter kwam dan het bericht dat ze ook niet had kunnen weerstaan aan het nieuwe regenboogjurkje voor de meisjes. Een en ander resulteerde deze middag in het volgende:

IMG_0569

Ze kwam helemaal door het dolle heen thuis: dat ze zowel de oude als de nieuwe K3 had gezien, en dat zij Klaasje was, en dat ze nog een cadeautje had gekregen ook, en dat het super was geweest, en dat ze volgende week op Livs feestje dan op het podium gingen staan!

Ze straalde, mijn kleine meid. Nog eens ongelofelijk bedankt, broer en schoonzusje!

No responses yet

Nov 28 2015

365 – 28 november 2015 – zuster Hermine

Published by under 365,Amusement

365-nov28

No responses yet

Nov 27 2015

Dagje vol muziek

Published by under Amusement,Artistiekerig

Bij mij is dat zeer wisselend, het luisteren naar muziek. Soms gaan er weken voorbij dat de enige muziek die ik hoor, die van de autoradio is. En dan staat die vaak ook nog uit.

Muziek hangt bij mij sterk samen met mijn stressniveau’s. Als het druk is, heb ik behoefte aan stilte. Veel stilte. In mijn hoofd heerst er voortdurend chaos, versterkt door ganse klassen leerlingen, het getetter van de kinderen, het geluid van de gigantisch irritante stemmetjes van kindertv, en gewoon random geluiden. Ik wil dan ook geen extra mensen zien, of afspreken met vrienden. Eigenlijk ben ik in se een heel asociaal mens. Ik wil dan het liefst alleen zijn, in absolute stilte. Dus ook geen tv of muziek.

Maar dan zijn er van die momenten dat de ergste drukte achter de rug is, dat de stress gevoelig vermindert, dat ik het precies weer allemaal onder controle krijg. Pas dan is er weer ruimte voor muziek. En die komt dan in de meest uiteenlopende vormen.

Neem nu deze morgen. Ik was eigenlijk al heel vroeg heel productief, en dat wil wat zeggen, want ik ben absoluut geen ochtendmens. Om half negen waren de kinderen al netjes naar school gebracht, had ik de taart van gisterenavond nog versierd, de keuken volledig opgeruimd, en zat ik al met een koffie achter mijn scherm, examens te maken. En dan kan daar gerust Spotify bij ^^ Ik heb, dankzij Bart, een abonnement, dus zonder reclame. Een van de ongelofelijk wijze features is de Discover Weekly. Spotify gaat dan zelf, op basis van de nummers waar je naar luistert, elke week opnieuw een lijstje opstellen van twintig nummers. Sommige nummers klik ik meteen weg, andere zijn compleet onbekend, maar de meesten gaan meteen in een van mijn vaste playlists. Héérlijk!

Onbewust waren toch weer de nummers van Stereomoon – bandje van een vriend waar ik het gisteren over had – in mijn hoofd geslopen, dus ook die mochten er even bij.

Toen de kinderen dan thuis kwamen, begon Wolf meteen gitaar te spelen, en haalde daarna ook Kobe zijn fagot boven. Lag het nu daaraan, of het feit dat ik eerder deze week de altviool van een leerling in handen kreeg, ik weet het niet, maar ik had plots ongelofelijk veel zin om mijn viool na tien jaar nog eens van onder het stof te halen. En neem dat laatste gerust letterlijk.
De kinderen keken hun ogen uit: Wolf herinnerde zich vaag dat die viool vroeger aan de muur in de woonkamer hing, voor de verbouwingen. Kobe wist zelfs niet eens dat ik een viool had. En tot mijn grote verbazing kwam er nog een redelijke klank uit ook. Absoluut niet zuiver, toegegeven, maar de basis zit er nog in.

Nog wat later zag ik op Facebook plots het nieuws verschijnen dat een vriendin naar het concert van de Cure ging, volgend jaar in november. Ik stuurde het bericht meteen door naar mijn broer, die prompt vier tickets bestelde, waarvan eentje voor mij. Het had meteen mijn dag goed gemaakt, mocht die nog niet goed geweest zijn.

En om de dag af te sluiten, bleven Bart en ik per ongeluk hangen op Canvas, bij een ronduit schitterende documentaire over Rammstein. Da’s nog zo’n groep die ik ongelofelijk graag eens live zou willen zien, maar dan niet op een festival, maar op een eigen concert, zodat ze het hele vuurspektakel kunnen uitproberen. Geef toe: weirdo Duitsers, keigoeie muziek en vuur, wat wil ne mens meer?

No responses yet

Nov 27 2015

365 – 27 november 2015 – zelfgebakken speltbrood

Published by under 365,Het brave huisvrouwtje

365-nov27

No responses yet

Nov 26 2015

Stereomoon

10305174_646521655463887_376394989636667266_nEen van de mensen die ik dit weekend op Omen heb leren kennen, is Linus. Behalve een hele fijne gast is hij ook nog een begenadigd zanger, zo blijkt.

Toen hij dat vertelde, zei ik dat ik ook wel zong, en begon prompt samen met iemand anders een Frans liedje te zingen. Daar schaam ik me nu eigenlijk wel voor, want mijn stem komt in de verste verte niet in de buurt van wat hij zingt. Gisteren ben ik namelijk op Youtube even gaan kijken naar een paar liedjes van zijn groep Stereomoon, en “aangenaam verrast” is eigenlijk een understatement. De groep kan meer dan behoorlijk spelen, de extra stemmen passen er bijzonder goed bij, maar vooral: ik ben als een blok gevallen voor Linus’ stem. Warm, een speciaal timbre, en het helpt ook wel als je weet dat de kerel in kwestie eigenlijk ook nog serieus sympathiek is.

(Ja, ik ben dus twee keer op dezelfde dag gevallen voor twee mannenstemmen: een operazanger en een, tsja, folkpopzanger. Ik en stemmen, jongens toch.)

Doorgaans stelt het niet veel voor, wanneer iemand die je kent, zegt dat hij/zij een groepje heeft, en vraagt of je even wil luisteren. Dit is duidelijk anders.

Neem nu dit liedje:


 

Geen idee eigenlijk onder welk genre het zou moeten passen, ik weet alleen dat het verschrikkelijk in mijn hoofd blijft hangen, en dat ik dat helemaal niet erg vind. Wolf is trouwens vandaag van school gekomen, terwijl hij dat liedje aan het neuriën was, go figure.

Ook zo’n fijn nummer is dit:


 

Er staan nog maar vijf nummers van hen online op hun Youtubekanaal, maar ik zou zeggen: check het eens uit, ik vind ze de moeite. En ik denk dat ik volgende vrijdag me zelfs de moeite ga doen om tot in Boom te rijden, naar PuttekeWinter op het domein de Schorre, want daar spelen ze.

Als ze zelf niet opgeven, gaan we daar nog van horen. Toch wel. En dan ken ik de zanger, lekker puh!

 

 

No responses yet

Nov 26 2015

365 – 26 november 2015 – als het maar goed ligt…

Published by under 365,Beestenbende

365-nov26

No responses yet

Next »