Tellen

Jawel, als lid van het onderwijzend personeel was ook ik opgeroepen mijn burgerplicht te gaan doen vandaag.

Helaas was ik, in al mijn onachtzaamheid, mijn papiertje met de coördinaten kwijtgespeeld. Ik steek het op de nakende verhuis en het feit dat zowat alle kasten al verdwenen zijn uit de living :-p
Gelukkig kon ik me nog de locatie herinneren: het Atheneum Wispelberg. Ik heb dan maar samen met nog een warhoofd alle telbureau’s afgelopen op zoek naar het juiste nummer, en bij ongeveer het tiende bureau had ik prijs. Letterlijk, want ik bleek effectief bijzitter te zijn, en niet zomaar reserve. Bij mijn vijfde oproeping moest ik dus wel degelijk dienst doen.

De voorzitter, een ingenieur, had alles minutieus voorbereid, en had al enige ervaring in het runnen van een telbureau. We werden ingezworen (gene zever!) en konden beginnen.
Eerst werden alle stapels stembrieven geteld, in gevouwen toestand, en nog eens herteld. We zaten ergens rond de 1500 stuks (drie stembureau’s) en dat bleek te kloppen.

We hadden een hoop tafels rondom ons gezet in een vierkant, met overal plakkertjes met de dertien lijsten. Op die manier konden we de brieven netjes sorteren per lijst, en daarbinnen ook nog per lijststem/naamstem. Twee uur later, een hoop geloop, en van mijnentwege een hoop opengevouw (zo kon ik blijven zitten en had ik geen last van mijn voet) hadden we 26 stapels (en stapeltjes) verzameld. Ook die werden opnieuw geteld en in een excelbestand gegoten. Het totaal klopte.
De lijststemstapels vlogen opzij, en de naamstemstapels werden in drie soorten gesorteerd per lijst: een stapel met enkel voorkeurstemmen voor effectieven, een stapel met enkel voorkeurstemmen voor opvolgers, en dan eentje met zowel effectieven als opvolgers. En jawel, dat moet zo, want die moet je apart doorgeven en zelfs inpakken achteraf.

Soit, pas op dat moment konden we beginnen met per twee echt streepjes te trekken op daartoe voorziene bladen: de ene las de nummers voor, de andere zette streepjes. Voorkeurstemmen dus. Alles werd netjes bijgehouden door de voorzitter, die zich intussen een weg probeerde te banen doorheen zijn papieren.

Tegen zeven uur waren we klaar. Dachten we. Want toen bleken er nog stapels inpakpapier te liggen, waarin elke stapel vakkundig moest gedraaid worden. Vakkundig werd het niet, wel praktisch :-p Per lijst vier stapels, dus 52 stapels en dan nog de blanco’s/ongeldige.

Onze voorzitter had gelukkig snel de magistraat van dienst gevonden, die de stapels kwam tellen, aftekenen, in een reusachtige juten zak deponeerde, toebond met een strokoord, en waar ondergetekende zich dan als een klein kind mocht amuseren door zegelwas op de knoop te druppelen.

Negentien uur vijftig: klus geklaard. Bijna zes uur aan een stuk doorwerken dus, en dat voor de vergoeding van 15,60 euro (waarvan ik eerlijk gezegd niet eens wist dat ze er was). Ja, er waren broodjes en drank, maar die kwamen er pas door tegen vijf uur, en bleken te bestaan uit een fles spuitwater, plat water en gele limonade, en een bak vreselijke broodjes: hamburgerbroodjes met een sneetje kaas, hesp of salami tussen. Ja, er waren er genoeg, maar we hebben meer dan de helft weggegooid wegens niet te vreten. Dan liever wat minder maar van aanvaardbare kwaliteit.

Enfin, ik ben dus weer een ervaring (en stijve armspieren) rijker. Maar ik geef toe, de volgende keer ga ik toch ook een geldige reden proberen zoeken om er vanonder te muizen. Want zo fijn vond ik het nu ook weer niet.

4 Antwoorden op “Tellen”

  1. Bijzitten valt veel beter mee. Bij ons was het elektronisch en ik mocht de oudjes helpen, de taak die ik op voorhand ook hoopte te hebben. We kregen sandwichen en vlaai. En onze voorzitter had zelf nog gezorgd voor frieten voor ‘s middags. Zelfs nog vaak gelachen.

  2. Wij hadden dezelfde drankjes en broodjes bij het zitten. De drank is er pas om 10 uur toegekomen (we waren er al van 7.30u) en de broodjes om 11 uur (dedju geen croissants om te beginnen? en ik had niet ontbeten).

    wim niet tegengekomen toen ge op zoek waart naar het juiste telbureau, die zat er ook. hoewel, misschien iets later dan gij: gij moest de vlaamse tellen zeker? wim de europese. die begonnen maar twee uur later te tellen. hij had rond hetzelfde uur als gij gedaan.

    geen zin om den 5e juli naar domein puyenbroek te gaan? er is een bloggertjesbijeenkomst: http://b-b-b.skynetblogs.be/
    er zijn een aantal bij wiens blogje ik af en toe wel lees.

    knufs
    Kim

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *