Witch

We hebben het weekend in Oostende doorgebracht, met de Citypass van de toeristische dienst aldaar. De kinderen hebben ervan genoten, maar zijn stikkapot nu.

Een uitgebreid verslag krijg je later, wanneer ik weer een deftige PC heb, want ik haat typen op een laptop, mijn pols en elleboog vinden het niet bepaald fijn.

Enne… het huis ziet er vreemd uit, zo zonder plafond.

Huisje leeg. Oostende, here we come :-p

Tot morgen!

Er was dus een misverstand tussen de aannemer en mezelf: ze gingen niet gisteren beginnen, maar wel pas maandag.
Op zich is dat niet zo erg: morgenvroeg kunnen we dan rustig de laatste meubels naar de garage verslepen, en dan gaan we een weekendje naar Oostende, de Citypass van de Toeristische Dienst uitproberen. Ik ben benieuwd.

Zondag komt dan mijn kuisvrouw met haar zonen de planken van het plafond uitbreken: zij is zelf een huis aan het renoveren, en kan die plankjes perfect bezigen. En anders ging ik ze toch maar in stukjes zagen als brandhout.

Het wordt nu echt menens, die verbouwing. Maandag dan toch.

Voor wie dat nog niet wist (en ik was daar één van): als ge met uw hoofd op een hard kussen ligt, kunt ge  erin slagen het vel op de achterkant van uw hoofd te doen slapen. Als ge dan rechtstaat, tintelt dat helemaal.

En raar dat dat is, raar! Ge kunt het u niet voorstellen!

Het is te warm vandaag om veel te eten, en daarom is er fruitsla als middageten.

Met appel, gele kiwi, nectarine, aardbeien en een doosje ananas (want ik had geen verse meer).

Er staat bijna niks meer in de woonkamer momenteel. Enkel nog de grote tafel met twee stoelen, het salontafeltje en de zetel. Oh, en de tv uiteraard.

En dus ben ik af en toe aan het evolueren doorheen lege ruimtes. En dat galmt.

Geloof me, dat doet raar. Ik zal blij zijn als we veertien dagen verder zijn.

Ze zijn gedaan! De laatste punten zijn binnen! Oef!

Nu zijn er nog wel de deliberaties, met dat ellenlange gewacht tussen de verschillende klassen altijd. Maar daar zal je  me niet over horen klagen.

Want de verbeteringen zijn gedaan, voor de komende twee maanden!

Yes!

Ik heb al vaker naar hen verwezen, het blog van twee leerlingen van me. Ze hebben allebei een vijs los en een behoorlijk absurdistisch trekje, en juist daarom vind ik hen zo goed. Hij schrijft voornamelijk, zij fotografeert. En toch is zij degene die een schrijfwedstrijd heeft gewonnen. Typisch.

Ook deze post trok weer mijn aandacht, en ik ben er al een paar keer opnieuw naar gaan kijken.

In de gaten houden, zou ik zo zeggen.